Meditime – 1 Shtator

Lexoni nga Romakëve 12:3-8

Miqësia me trupin

Kështu edhe ne, megjithëse jemi shumë, jemi një trup në Krishtin dhe secili gjymtyrë të njëri-tjetrit. (v. 5)

“Po sikur . . .”. Për lagjen ku banoj, këto fjalë ishin fillimi i një mënyre jetese fringo të re. “Po sikur”, pyetën disa prindër, “fëmijët tanë që jetojnë me forma të ndryshme të aftësive të kufizuara, të mund të jetonin në një komunitet që i mbështet dhe i do? Po sikur dashuria e Jezusit që i tregojmë njëri-tjetrit dhe botës të ketë pamjen e një vendi me përkatësi?”. Sot, këto “po sikur-e” janë kthyer në një lagje të tërë qyteti, pra, rreth 16 shtëpi të mbushura me njerëz me aftësi të ndryshme të kufizuara, ku secili është një anëtar i dashur i të gjithë komunitetit, dhe secili jep dhe merr dhuratën e miqësisë.

Unë nuk kam ndonjë aftësi të kufizuar, por kam jetuar në këtë komunitet për tri vjet. Koha që kam kaluar këtu më ka mësuar shumë se çfarë do të thotë të jesh pjesë e njëri-tjetrit dhe e Krishtit. Miqtë e mi këtu që kanë aftësi të kufizuara kanë qenë Jezusi për mua, dhe e kanë zgjeruar imagjinatën time për të kuptuar se ç’do të thotë të jesh qenie njerëzore. Jetesa në një komunitet ku secili është pjesë e tjetrit më ka shëruar dhe më ka lejuar të ofroj dhuratën e vetes sime dhe të shoh më qartë dhuratat e të tjerëve. Përfundimisht, kjo përvojë e komunitetit i ka dhënë formë kuptimit që unë kam për mbretërinë e qiellit.
Vini re ju lutem se nuk po i ofroj miqtë e mi të këtij komuniteti si një “mësim objektiv”, madje as nuk po përpiqem të flas nga perspektiva e tyre. Përkundrazi, bashkë me lejen dhe bekimin e tyre, unë thjesht shpresoj të ndaj përvojën time të shërimit dhe të rritjes.—Amy Curran

Lutje: O Jezus, hapi sytë, duart dhe zemrat tona. Na mëso të të pranojmë ty te të tjerët, dhe të marrim dashurinë tënde nga të tjerët.

Komente

komente