Meditime – 10 Janar

Lexoni nga Isaia 53:4-6; Mateu 9:2-8

Nga sëmundja në rehati

Për shkak të vurratave të tij ne jemi shëruar. (Isa 53:5)

Disa muaj pas diagnozës sime të kancerit, vura re një ndryshim në mënyrën se si e shikoja jetën. Para kancerit, isha e përqendruar tek rehatia e jetës sime. Kurse tani, kudo ku e hidhja vështrimin, shihja vetëm shenja të mos-rehatisë (sëmundjes): takimet me mjekun, marrja e gjakut, kimioterapia dhe ilaçe e mjekime pa fund. E kam pasur zakon të isha mirënjohëse për shëndetin tim. Tani, herë pas here jam e fiksuar pas sëmundjes sime.

Përgjigja, që është e dukshme por jo e lehtë, është që të fokusohemi tek Jezusi. Ai na sheh si një të tërë, pra, njerëz të plotë. Ai nuk bën ndarje midis natyrës sonë fizike, mendore, emocionale apo frymërore. Tek ungjijtë, Jezusi shëron lebrosët, heq ethet, kuron verbërinë dhe rrit lëvizshmërinë. Por ai gjithashtu sfidon paragjykimet, vajton me vuajtjen dhe ka dhembshuri për njerëzit që ishin si dele pa bari. Gjithashtu ai është i vajosur nga Fryma, lufton me tunduesin në shkretëtirë dhe dëbon demonët.

Tek Mateu 9, Jezusi i thotë së pari një të paralizuari: “Mëkatet e tua të janë falur”, dhe pastaj: “Ngrihu, merr vigun tënd dhe shko në shtëpinë tënde”. Të dyja këto urdhërime e shërojnë këtë burrë, dhe që të dyja janë të nevojshme; ne të gjithë kemi nevojë për një lloj shërimi apo një tjetër, por, tendenca jonë është të fokusohemi tek fizikja. Shërimi im mund të mos jetë lehtësimi nga kanceri, por shërimi do të ndodh. Kur i dorëzojmë Jezusit çdo pjesë të identitetit tonë, atëherë mund të kemi besim se do të shërohemi. Ndonjëherë shërimi që marrim nuk është shërimi që duam, por kur Jezusi prek jetën e dikujt, ndodh shërimi.—Karen Bables

Lutje: O Jezus, e di që ti kujdesesh për të gjithë qenien time. Të lutem shëro atë pjesë të jetës sime që ka nevojë për shërim.

http://fjaleteshpreses.org/wp-content/uploads/2017/12/MEDITIME_10_JANAR_2018.mp3

Komente

komente