Meditime 11 Korrik

Lexoni nga Eksodi 3:16-22

Çfarë duhet të bëj?

Shko . . . (v. 16)

Në thelb, krishtërimi, është një besim që kërkon të lëvizësh. Abrahami dhe familja e tij shkojnë për në Kanaan, duke lënë pas familjet dhe shtëpinë e tyre. Profetët shkojnë për t’i profetizuar popullit. Dishepujt shkojnë, duke u shpallur kombeve shpëtimin tek Jezusi. Në pasazhin e sotëm fjala e Perëndisë për Moisiun është “shko”.  Plani i Perëndisë shfaqet si i pashpresë: “Shko dhe mblidh pleqtë e Izraelit. Pastaj shkoni të gjithë tek Faraoni dhe i thoni atij t’ju lër të shkoni”. Faraoni e konsideron veten një perëndi dhe ka për ta parë Zotin si një hyjni kundërshtar. Por Perëndia thotë “Shko”. Dhe me demek mbreti duhet t’i vërë veshin një bariu nga Midiani? Egjiptasit i konsideronin barinjtë të neveritshëm (Zan. 46:34). Por Perëndia thotë “Shko”. Ai e pason planin me një premtim që duket shumë i mirë për të qenë i vërtetë: “Nuk do të shkoni duarbosh . . . [por] do t’i zhvishni egjiptasit” (Eks. 3:21-22).

Kjo veçse përsërit premtimin që Perëndia i bëri Abrahamit katër shekuj më parë: “Pasardhësit e tu . . . do të dalin me pasuri të mëdha” (Zan. 15:13-14). Perëndia do të bëjë mrekulli përmes të cilave egjiptasit do të priren t’i paguajnë skllevërit izraelitë që të largohen.  Moisiu gjithsesi heziton kur e dëgjon Perëndinë që i thotë: “Shko”. Ndoshta, dhe ju hezitoni. Mua më ndihmon kjo: ne shkojmë sepse Jezusi ishte ai që “shkoi” përfundimisht. “Fjala u bë mish dhe ndenji nder ne” (Gjoni 1:14). Jezusi “nuk e çmoi si një gjë ku të mbahej fort për të qenë barabar me Perëndinë, por e zbrazi veten e tij, duke marrë trajtë shërbëtori” (Fil. 2:6-7). Perëndia Jezus u bë një skllav për të çliruar skllevërit. Le të shkojmë!—Jon Opgenorth

Lutje: Më ndihmo o Perëndi të shkoj në rrugën e Krishtit.


Komente

komente