Meditime – 11 Shtator

Lexoni nga Luka 15:11-32

Vizion mbretërie – të dashur

Por duhet të festojmë dhe të gëzohemi, sepse ky vëllai yt ishte i vdekur dhe u kthye në jetë, kishte humbur dhe u gjet. (v. 32)

Jezusi na sjell këtë shëmbëlltyrë të djalit të humbur e të gjetur si një tablo të mbretërisë së Perëndisë. Më specifikisht, ajo na lejon të kuptojmë përqafimin e Perëndisë. Dashuria që Perëndia ka për ne shkon përtej asaj që kemi bërë apo s’kemi bërë, përtej asaj që mund të bëjmë apo s’mund të bëjmë, dhe përtej asaj se kush jemi apo kush duam të bëhemi. Perëndia i mirëpret krahëhapur të gjithë ata që vijnë tek ai.
Përqafimi i një komuniteti të dashur është më i ngjashmi që kam provuar me përjetimin e mbretërisë së Perëndisë në tokë. Ndonjëherë përqafimi i të tjerëve na lejon të ndjejmë dhe të kuptojmë përqafimin e Perëndisë. Unë kam dy fqinj të cilëve u pëlqen të shkruajnë muzikë dhe të këndojnë së bashku. Një nga këngët e tyre është kthyer në himnin e rrugicës sonë. Është një këngë që flet për dashurinë e Jezusit, dhe refreni thotë: “Unë jam në anën tënde”. Këto fjalë kanë marrë një domethënie të veçantë për komunitetin tonë si një kujtesë e realitetit tonë më të madh: që, Perëndia është në anën tonë.

Këto fjalë gjithashtu janë edhe një kujtesë për ne që marrim pjesë në dashurinë e Perëndisë duke ia ofruar njëri-tjetrit atë përqafim mirëseardhës. Kur ne pranojmë përqafimin e Perëndisë dhe ia ofrojmë atë njëri-tjetrit, atëherë po marrim pjesë në mbretëri, duke e lejuar kështu mbretërinë që të ekzistojë në tokë.—Amy Curran

Lutje: Faleminderit Jezus që je në anën tonë. Na ndihmo të jemi në anën e njëri-tjetrit, duke e mirëpritur njëri-tjetrin krahëhapur, duke mirëpritur kështu mbretërinë tënde.

Komente

komente