Meditime – 13 Shtator

Lexoni nga 2 Timoteut 1:1-14

Jo një frymë e vogël

Sepse Perëndia nuk na ka dhënë frymë frike, por force, dashurie dhe mendjekthjelltësie. (v. 7)

Unë marr çdo ditë një email nga faqja e internetit Dictionary.com me “fjalën e ditës”. Disa kohë më parë fjala që paraqitej për atë ditë ishte “pusillanimous” (që në shqip do të thotë zemërlepur). Kur lexova përkufizimin e këtij mbiemri, u tmerrova sepse kuptova që me shumë mundësi kjo fjalë mund të përdoret për të më përshkruar mua! Një përkufizim i kësaj fjale thoshte: “mungesë e kurajës ose vendosmërisë; frikacak, me zemër të dobët”, dhe kjo shënohet nga “druajtja” e neveritshme. Duke qenë se rrjedh nga dy fjalë nga latinishtja, pusillis, që do të thotë “e vogël” dhe animus, që do të thotë “frymë” atëherë bëhet e dukshme ideja e “një fryme të vogël”.

Nga mospëlqimi im fillestar i vetë fjalës fillova të pranoj me përulje atë pjesë timen që përshkruhet prej saj: pra, natyrën time ndonjëherë të ndrojtur dhe frikacake. Kjo fjalë e paqartë më kujtoi se fryma që Perëndia dëshiron të më japë nuk është një gjë e vogël. Në pasazhin e sotëm, Pali i thotë të riut Timote që të mos ketë turp apo të vihet në siklet, por t’i kërkojë Perëndisë dhuntitë e forcës, dashurisë dhe mendjekthjelltësisë, dhe i kujton atij që “ta ndezë dhuntinë e Perëndisë” (v. 6). Perëndia u bën thirrje besimtarëve që të jetojnë me qëllim dhe bindje dhe ta ndajnë lajmin e mirë të Jezusit pa pasur frikë. Unë sigurisht që nuk kam dëshirë të përshkruhem si zemërlepur. Përkundrazi, frymën time të vogël do ta ndërroj me frymën e fuqishme, të dashur dhe mendjekthjellët që Perëndia ua jep atyre që e kërkojnë.—Denise Vredevoogd

Lutje: Faleminderit Perëndi që na ke dhënë një frymë force, dashurie dhe mendjekthjelltësie që të mund të jetojmë pa frikë.


Komente

komente