Lexoni nga Zanafilla 2:15-17; 3:1-24
Të vërteta universale
A ka thënë me të vërtetë Perëndia: “Mos hani nga të gjitha pemët e kopshtit?”. (3:1)

Më kujtohet shumë vite më parë kur pothuajse hoqa dorë nga besimi i krishterë sepse mendoja që shpjegimi që ky besim kishte për ekzistencën e çdo të keqe, ligësie, fatkeqësie apo vuajtjeje ishte: “Adami hëngri një kafshatë nga fryti që nuk duhet të hante”. Kam arritur të kuptoj se e gjitha kjo ishte një barrë e padrejtë për t’u hedhur mbi këtë tregim.
Gjarpri paraqet tundimin universal: që të shpallim veten tonë në vendin e Perëndisë. Kur ne e ngremë veten tonë deri tek vendi i Perëndisë, atëherë ndalimet e urta dhe të mira të Perëndisë shihen si alternativë. Ne bëjmë shpalljet individuale të pavarësisë, dhe pastaj ndodhin gjëra shumë shumë të këqija kur ligjet që janë hartuar për të na mbrojtur kthehen në diçka opsionale. Gjarpri i shtyti por Adami dhe Eva (dhe çdo person që prej atëherë) kaluan vetë përmes derës.

Pastaj ndodhi diçka e jashtëzakonshme. Adami dhe Eva nuk morën ndëshkimin që meritonin. Atyre u ishte thënë se do të vdisnin nëse do të hanin frytin e pemës së njohjes të së mirës dhe së keqes (2:17). Por kjo gjë nuk ndodhi menjëherë. Përkundrazi, ata u dëbuan nga kopshti pasi Perëndia u bëri disa rroba. Gjithashtu ky tregim ka të bëjë me reagimin plot dashuri të Perëndisë ndaj njerëzve të pabindur. Ne nuk e dimë se përse ekziston e keqja, por ja që ekziston. Ne nuk e dimë pse mëkatojmë, por ja që mëkatojmë. Ne nuk e dimë se përse na do Perëndia dhe përse na mbulon me mirësi dhe hir të cilin nuk e meritojmë, por ja që e bën. — Jeff Munroe

Ndërsa luteni, falënderoni Perëndinë për hirin e tij.

Categories: Meditimet

0 Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.