Meditime – 2 Janar

Lexoni nga Gjoni 3:4-8

Të lindur përsëri

Si mund të lindë një njeri kur është plak? (v. 4)

Çfarë donte të thoshte Jezusi kur i tha Nikodemit: “Duhet të lindësh përsëri”? Unë e kuptoj si një ftesë nga altari gjatë një takimi ungjillëzues. Nikodemi e kuptoi sikur një burrë i rritur duhej të kthehej në barkun e nënës së tij që të lindte përsëri. Kur e marrim fjalë për fjalë kjo është pikërisht ajo që Jezusi nënkuptoi me pyetjen e tij. Lindja e fëmijës në Izraelin e lashtë siguron modelin frymëror të Jezusit për hyrjen në mbretërinë e Perëndisë (v. 5). Si ishte lindja e fëmijëve atëherë? Shumë ndryshe nga dhomat sterile të lindjes që kemi sot!

Në kohët biblike, menjëherë pas lindjes, foshnja vendosej në gjunjët e babait të tij. Aty i pritej kordoni umbilikal dhe foshnja lahej me ujë, fërkohej me kripë dhe mbështillej me rroba. Shpeshherë fëmijës i vihej emri kur lindte. Rëndësia e atij momenti përcaktonte marrëdhënien midis fëmijës dhe prindërve. Me pak fjalë, fati i fëmijës përcaktohej nga identiteti që ai merrte në lindje. Konsideroni mënyrën se si emri Jezus, që u dha nga engjëlli përpara lindjes së Zotit tonë, përcaktoi fatin e tij si shpëtimtari ynë (Mateu 1:21).

Për të hyrë në mbretërinë e Perëndisë, ne duhet të lindim nga Ati që ka mbretërinë. Lindja jonë frymërore përcakton identitetin tonë. Në një botë ku njerëzit orvaten të kuptojnë se kush janë, ndjekësve të Jezusit u është dhënë identitet i vërtetë që ua kalon gjithë të tjerëve. Nëse besojmë në emrin e Jezusit, Perëndia bën që ne të “lindim . . . prej Perëndisë” (Gjoni 1:13). Të lindur nga uji dhe nga Fryma. Të lindur përsëri. A e keni pranuar Jezusin dhe a keni besuar në emrin e tij?—Jon Opgenorth

Lutje: Faleminderit o Atë, që më quan fëmijën tënd.

Komente

komente