Meditime – 2 Korrik

Kush ju ka parë?

Duke parë që ishte i bukur. (v. 2)

Pas atyre çasteve të rëndësishme dhe përcaktuese të jetëve tona qëndrojnë mijëra çaste më të vogla. Ferrishtja që flakëronte tek Eksodi 3, është një çast i rëndësishëm e përcaktues në jetën e Moisiut, por ky takim u ushqye nga të gjitha aktivitetet e përditshme që e paraprinë atë moment. Për 80 vjet, Perëndia e thuri në atë mënyrë sixhadenë e rrugëtimit të Moisiut, që ndërkohë që e shohim të plotë, mund të shohim fije të së ardhmes së tij në çaste nga e kaluara.  Në kohën e lindjes së Moisiut, faraoni lëshoi një dekret: “Çdo mashkull që lind, hidheni në lumë” (1:22). Por Amrami dhe Jokebeda, prindërit e Moisiut (6:20), panë diçka tek foshnja e tyre. Ai ishte një fëmijë “i bukur” (2:2).

Dhe kështu, ata e fshehën djalin e tyre. Duke e vendosur atë mbi lumin Nil në një shportë të lyer me katran, ata rrezikuan të vdisnin dhe të përballeshin me gjasa të paimagjinueshme. Pse?  Sepse ata panë diçka që të tjerët nuk mund ta shihnin. “Me anë të besimit”, thotë Hebrenjve 11:23, “[ata] nuk u frikësuan nga urdhëresa e mbretit”.   Kush ju ka parë ju? Ndërsa i kushtojmë vëmendje historisë së jetëve tona, fillojmë të shohim Perëndinë teksa thur çaste në sixhadenë e rrugëtimit tonë. Mund të gjejmë njerëz nga e kaluara jonë të cilët panë diçka tek ne. Mund të jenë prindërit tanë, por gjithashtu edhe një mik, një mësues apo trajner. Merrni kohë t’ia ngulni vështrimin rrugëtimit të jetës suaj. Kush ju ka parë? Falënderoni Perëndinë për atë person dhe i tregoni dikujt për atë që ju ka parë.—Jon Opgenorth

Lutje: Faleminderit o Atë, për njerëzit në jetën time që panë diçka tek unë.

Komente

komente