Meditime – 2 Prill

Lexoni nga Luka 10:13-16

O Zot, fol

Kush ju dëgjon juve, më dëgjon mua; kush ju përbuz juve, më përbuz mua. (v. 16)

Njëherë isha i ftuar për të folur në një kishë të vogël në ishujt Filipine. Kur u ngrita tek podiumi, pashë të gdhendur në drurin e katedrës këto fjalë: “Ai që ju dëgjon juve, më dëgjon mua”. Nga përvoja ime, më besoni që këto fjalë i bëjnë predikuesit të mendohen mirë për ato që do të thonë.
Kur Jezusi i dërgoi dishepujt e tij, ai tha se ata nuk ishin thjesht të autorizuar që të predikonin për të, por që në çdo shpallje të dishepujve do të ishte vetë Jezusi që do të fliste. “Kush ju dëgjon juve, më dëgjon mua; kush ju përbuz juve, më përbuz mua”. Si duhet të mendojmë ne rreth kësaj? Me shumë kujdes, ja se si.
Besimtarët ungjillorë e kanë pak të vështirë ta kuptojnë idenë që kanë katolikët se buka dhe vera bëhen realisht trupi dhe gjaku i Krishtit. Por edhe ne besojmë diçka të ngjashme, në mos edhe më të jashtëzakonshme. Ne besojmë se Perëndia flet përmes predikuesve njerëzorë. “Kush ju dëgjon juve, më dëgjon mua,” tha Jezusi. Ndërsa Pali tha: “Se kur morët fjalën e Perëndisë, që dëgjuat nga ne, e pritët jo si fjalë njerëzish, por, sikurse është me të vërtetë, si fjalë Perëndie.” (1 Thes. 2:13). “Goja e çdo pastori dhe predikuesi të sinqertë është goja e Krishtit”, tha Luteri.
Besimtarët duhet ta dëgjojnë me kujdes predikimin e Fjalës së Perëndisë, dhe predikuesit duhet ta bëjnë punën e tyre me frikë dhe dridhje. Fjalët “Kush ju dëgjon juve, më dëgjon mua” duhet të gdhenden në çdo katedër. —Lou Lotz

Lutje: Fol, o Zot. Po të dëgjoj.

Komente

komente

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *