Meditime – 4 Korrik

Lexoni nga Marku 6:45-52

Mos kini frikë!

Por ata, kur e panë që po ecte mbi det, menduan se ishte një fantazmë dhe filluan të bërtasin, sepse e kishin parë të gjithë dhe ishin trembur”. (v. 49-50)

Fjala që më tërheq vëmendjen në këto vargje është fjala “trembur”. Një mbrëmje, natën vonë, dishepujt e gjeten veten në telashe. Një stuhi ishte afruar papritur dhe i kishte gjetur dishepujt të papërgatitur. Kush nuk do të ishte trembur? Sikur kjo të mos mjaftonte, ata shohin një siluetë që shfaqet në mes të errësirës, duke ecur mbi ujë. Ç’të jetë vallë? Mos është një fantazmë? Dhe filluan të bërtasin. E kush nuk do të bërtiste?

Ne jetojmë në një kohë ku njerëzit duket se kanë shumë frikë. Ndërkohë që po shkruaj, sapo ka ndodhur një tjetër akt terrori në një arenë të tej mbushur në Mançester të Anglisë. Ka arritur në atë pikë saqë terrorizmi është bërë aq i përhapur sa po ndodh pothuajse çdo javë.

Këto sulme terroriste janë planifikuar për t’i trembur njerëzit, kjo është më se e qartë. Dhe është shumë kollaj të kapemi nga frika dhe paniku i këtyre sulmeve të tmerrshme kundër njerëzve të pafajshëm. Por diçka është e sigurt: këto ngjarje të tmerrshme nuk kalojnë pa u vënë re nga Jezusi. Ashtu siç i sheh miqtë e tij që luftojnë në mesin e një stuhie, po ashtu ai na sheh atëherë kur kemi nevojë. Ai vjen pranë nesh me fjalët: “Mos kini frikë”. Dhe kur ai vjen, stuhia qetësohet, dhe paqja, që vetëm ai mund ta japë, mbush vendin.—John Koedyker

Lutje: Na ndihmo o Zot, në këtë botë të frikshme, që të shohim drejt teje për të përjetuar praninë dhe paqen tënde. Amen.


Komente

komente