Meditime – 4 Tetor

Lexoni nga Marku 14:32-42

Ende po flini?

Ende po flini dhe pushoni?(v. 41)

Kohët e fundit, pata privilegjin të mbroja tezën time të doktoraturës si hapi përfundimtar drejt diplomimit. Për shkaqe logjistike, mu desh të udhëtoja pa familjen time drejt aeroportit. Kur mbërrita mora një makinë me qira dhe u drejtova drejt universitetit. Aty gjeta një hotel dhe hëngra diçka të shpejtë në një restorant aty pranë. Ende më kujtohet ajo natë përpara prezantimit tim. Isha plot ankth, i lodhur nga gjithë udhëtimi i ditës, i mbushur me emocione të papërshtatshme . . . dhe i vetëm.
Marku 14 ritregon mbrëmjen përpara se Jezusi të tradhtohej, të arrestohej dhe të kryqëzohej. Pesha e sakrificës së tij të pashmangshme ishte e papërballueshme, kështu që Jezusi mori me vete Pjetrin, Jakobin dhe Gjonin dhe shkoi në një kopsht në Jerusalem që të mos ishte vetëm në këtë kohë ankthi që po kalonte. Jezusi u largua tri herë për t’iu lutur Atit në intimitet, dhe të tria herët ai u kthye dhe i gjeti miqtë e tij në gjumë. Kur Jezusi u ndje ndoshta më i braktisur dhe më i vetmuar, Emanueli, Perëndia me ne, nuk kishte askënd që të rrinte me të.

Ndërkohë që marrim pjesë në punën e vështirë për të ndërtuar një shoqëri me padrejtësi të mëdha kulturore, nuk duhet të harrojmë gjithashtu se jemi të thirrur për të qenë të pranishëm individualisht me personat që vuajnë dhe me ata që janë në nevojë. Ndonjëherë shërbesa më e mirë është të qenit të pranishëm, pra, të qëndrojmë me dikë dhe të jemi pjesë e shqetësimeve të tyre, duke u lënë të kuptojnë se nuk u duhet t’i mbartin të vetëm barrët e jetës.—DuaneLoynes

Lutje: O Zot, të jemi mirënjohës që as nuk fle dhe as nuk dremit. Na ndihmo që edhe ne të jemi zgjuar për njerëzit që vendos në jetët tona.

Komente

komente