Meditime – 5 Janar

Lexoni nga Zanafilla 13

Ecje në lutje

Çohu në këmbë, bjeri rreth e qark vendit. (v. 17)

Sa herë që e lexoj këtë histori, më shkon mendja tek dy motrat e mia, të cilat ndanin së bashku një dhomë të vogël. Sot ato janë shoqe shumë të mira. Por kur ishin të vogla, Zot na ruaj! Në dysheme, një shirit ishte ngjitur për të simbolizuar kufirin që nuk mund të kapërcehej nga pala tjetër! Secila i ulërinte tjetrës nëse mendonte se kishte marrë gjysmën më të vogël.
Te Zanafilla 13, Abrami dhe Loti ndahen për të ruajtur paqen mes tyre. Loti zgjodhi pjesën më të mirë. Por Zoti i premtoi Abramit se ai do të kishte në zotërim gjithçka që shihte dhe e urdhëroi t’i binte vendit rreth e qark. Abrami iu bind dhe më pas vendoset me çadrën e tij në afërsi të Hebronit. Këtë mund ta quajmë edhe ecjen e parë në lutje që hasim në Shkrim. Davidi ende nuk e kishte shkruar Psalmin 16:6, por pyes veten nëse, pas asaj xhiroje, Abrami të ketë kënduar “mua fati më ka rënë në vende të këndshme”.
A keni bërë ndonjëherë ecje në lutje? Kur po kaloja një kohë të vështirë pasi u transferuam në një qytet të ri, një nga dhjakët e kishës më ftoi që të ecnim së bashku në lutje rreth e qark qytetit. Për një vit, pothuajse çdo të premte, ne ecëm dhe u lutëm, duke i sjellë njerëzit dhe shtëpitë ku kalonim përpara Perëndisë. Dhe diçka ndodhi. Qyteti filloi të më hynte në zemër dhe po ashtu u rrit edhe barra për këta njerëz që të njihnin shpresën e Jezusit. Më përpara nuk e imagjinoja dot pse isha në atë qytet. Tani, nuk mund ta imagjinoja largimin nga ai qytet.
Perëndia ju ka vendosur aty ku jeni për një arsye. Ecni rreth e qark dhe lutuni. Shikoni se kë ju ka dhënë Perëndia të doni në emrin e Jezusit.

—Jon Opgenorth

Ndërsa luteni, kërkojini Perëndisë ndihmë për të parë atë që ai sheh dhe për të ndjerë atë që ai ndjen.

Komente

komente