Lexoni nga Danieli 6:13-22
Perëndia mbylli gojën e luanëve
Perëndia im dërgoi engjëllin e tij që ka mbyllur gojën e luanëve, dhe ata nuk më kanë bërë asnjë të keqe, sepse kam dalë i pafaj përpara atij. (v. 22)
Kur të kem frikë, do të mbështetem te ti. (Psa. 56:3)

Unë u rrita në një fermë qumështi dhe e dija se sa të rrezikshëm mund të ishin demi ose lopa me viçin e vogël. Shpeshherë babai më kishte paralajmëruar të kisha kujdes prej tyre.

Një ditë, kur ishim në Çapas të Meksikës, kisha nevojë për ilaçe nga ambulanca për njërin prej fëmijëve tanë. Për të arritur tek ambulanca, më duhej të kaloja përmes një kullote lopësh. Ndërkohë që qëndroja nga jashtë gardhit, po shikoja lopët që kullosnin përgjatë shtegut që të çonte tek ambulanca, rreth 1 kilometër më tej. Vendosa të prisja derisa bagëtia të lëvizte përtej shtegut.

Ndërsa përtypeshin, ato vazhdonin ngadalë të drejtoheshin për nga e majta ime. Unë qëndroja duke i parë, dhe u luta: “O Perëndi, më ndihmo të shkoj e të kthehem nga ambulanca pa ndonjë problem nga lopët që janë me viça apo nga demat e mëdhenj”.

Ndërkohë që po qëndroja aty, më erdhën këto fjalë ndër mend: “Helena, a nuk isha unë që u mbylla gojën luanëve kur Danielin e hodhën në gropën e tyre? Edhe këto bagëti unë i kam krijuar. Dhe patjetër, unë jam i aftë dhe do të të mbroj”.

Dhe kështu, u zvarrita matanë gardhit, eca në heshtje deri tek ambulanca, dhe u ktheva shëndoshë e mirë në shtëpi, bashkë me ilaçin. — Helen Hofman

Ndërsa luteni, falënderoni Perëndinë për ato gjëra që ju kujtojnë se ai është gjithmonë me ju; dhe falënderoni Perëndinë që dëgjon çdo lutje tonën.

Categories: Meditimet

0 Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.