Meditime – 5 Shkurt

Lexoni nga Gjoni 3:16-21
Ungjilli në miniaturë
Sepse Perëndia e deshi aq botën, sa dha Birin e tij të vetëmlindurin, që, kushdo që beson në të, të mos humbasë, por të ketë jetën e përjetshme. (v. 16)

Edhe në epokën e sotme të analfabetizmit biblik, ku pothuajse gjysma e atyre që i janë përgjigjur një anketimi të kohëve të fundit e kanë identifikuar arkën e besëlidhjes si një anije të madhe të ndërtuar nga Noeu, unë mendoj se, me një siguri të arsyeshme, mund të themi se një pjesë e madhe e njerëzve e njohin vargun e Gjonit 3:16: “Sepse Perëndia e deshi aq botën, sa dha Birin e tij të vetëmlindurin, që, kushdo që beson në të, të mos humbasë, por të ketë jetën e përjetshme”. Luteri e quajti këtë varg: “ungjilli në miniaturë”.

Vargu nuk na thotë që Perëndia e deshi aq një komb të caktuar apo që Perëndia deshi aq vetëm njerëzit e mirë apo që Perëndia deshi aq vetëm ata që e duan atë. Perëndia e deshi aq botën. Më të vegjlit, të fundit, të vetmuarit, të humburit, të gjithë, pra, janë të përfshirë në dashurinë e pakufishme të Perëndisë. Siç tha dikur edhe Agustini “Perëndia do secilin prej nesh sikur të ekzistonte vetëm njëri prej nesh” (e perifrazuar).

Fakti që Perëndia dha Birin e tij të vetëm nuk është thjesht një demonstrim i dashurisë së tij. Por është shansi që bota ka për t’u shpëtuar. Përse e dha Perëndia Birin e tij? Në mënyrë që “kushdo që beson në të, të mos humbasë, por të ketë jetën e përjetshme”. Prandaj. Disa, dhe ndoshta edhe ju jeni njëri prej tyre, nuk e kanë pranuar kurrë dhuratën e dashurisë së Perëndisë. Miq, nuk është akoma vonë. Perëndia jua ofron dhuratën e shpëtimit. Pranojeni! — Lou Lotz

Ndërsa luteni, falënderojeni Perëndinë për dhuratën e shpëtimit.

Komente

komente