Meditime – 6 Janar

Lexoni nga Psalmi 23

Kullota me bar dhe kupa të tejmbushura

Ai më çon në kullota me bar të njomë. (v. 2)

Gjyshërit e mi mbanin dele. Ata kishin toka pa fund me bar, të cilat siguronin ushqim të bollshëm për delet, leshi i të cilave na mbante ngrohtë në dimër. Në shtëpinë e gjyshërve të mi nuk mungonte asgjë. Këtë pamje përfytyroj unë kur lexoj këngën e Davidit tek Psalmi 23.

Megjithatë, për Davidin pamja ishte pak ndryshe. I keni parë ndonjëherë kullotat e Izraelit? Nuk janë nga ato fushat e gjera ku bari të arrin deri në brez. Përkundrazi, janë thjesht disa ngastra të vogla me bar në pjesën veriore dhe me hije të disa kodrinave. Shpeshherë, bari nuk mjaftonte as për një vakt. Barinjtë e mirë duhet ta dinin se ku do ta gjenin vaktin e radhës, ndërsa delet duhet t’u besonin drejtimit të barinjve.

Do të ketë raste kur kupa do të shkapërderdhet dhe gostia do të shtrohet (v. 5), por shumicën e ditëve ne mjaftohemi me mbulimin e nevojave bazë; jo shumë ndryshe nga izraelitët në shkretëtirë që i besonin Zotit çdo mëngjes për manën. Ndoshta për këtë arsye lutja e Atit kërkon “bukën tonë të përditshme na e jep sot”. Hiri i Perëndisë mjafton për çdo ditë edhe ndërkohë që ai na premton një gosti të përjetshme. Për momentin, ne vetëm duhet të besojmë te Zoti, që është bariu ynë. Jezusi na thotë se ai është bariu i mirë që i njeh delet e tij (Gjoni 10:14). Pavarësisht rrethanave tona, ne mund t’i besojmë Zotit, bariut të madh të deleve. Ai e di për çfarë kemi nevojë sot dhe ai do të na drejtojë në rrugën për në shtëpi.

— Jon Opgenorth

Ndërsa luteni, kërkojini bariut të mirë ndihmë që të besoni se ai do të sigurojë përditë.

Komente

komente