Meditime – 6 Qershor

Lexoni nga Jobi 2:11-13

Rrethi i rosave dashamirëse

Tre miq të Jobit . . . u ulën pranë tij . . . dhe asnjë nuk i drejtoi qoftë edhe një fjalë të vetme. (v. 11, 13)

Unë dhe bashkëshortja ime një ditë ishim duke shëtitur përgjatë një kanali. Papritur dëgjuam një duet të çuditshëm, një qen që lehte dhe një rosë që gagariste. Pastaj kuptuam arsyen e këtij dueti. Rosa ishte gozhduar pas një gardhi nga qeni. Pas disa përpjekjesh, rosa u çlirua, fluturoi sipër gardhit dhe u kthye sërish në kanal, ku e prisnin rosat e tjera. Rosa e frikësuar filloi ti këlthasë familjes së saj, duke treguar për peripecinë e saj. Me gagaritje të forta, kjo skenë vazhdoi për një farë kohe derisa pushuan për pak. Por pastaj, rosa e shqetësuar e filloi përsëri gagaritjen e saj të trembur, ndërkohë që rrethi i rosave dashamirëse nuk nxori asnjë zë. Ato thjesht dëgjonin.

Jobi kishte disa miq të këtillë. Pasi vuajti goxha nga dora e Perëndisë, Jobi mori dhembshuri dhe ngushëllim nga tre miqtë, të cilët thjesht u ulën me të dhe e dëgjuan, për shtatë ditë e shtatë net! Kjo ishte koha më e mirë që ata kaluan. Por më në fund heshtja u thye dhe ata filluan ta akuzonin Jobin se kishte mëkatuar, dhe t’i jepnin atij këshilla. Nga ky moment, çdo gjë mori të tatëpjetën.

Shpesh njerëzit më pyesin se çfarë duhet të thonë në rastet kur ka humbje të dhimbshme. Unë u them: “Thjesht jini aty. Nëse duhet të thoni diçka me patjetër, thoni që ju vjen keq”. Por thjesht jini aty, ashtu siç ishin rosat për shoqen e tyre të tmerruar. Zoti do t’u sjell shërim atyre që janë zemërthyer. Kur dikush ndjen një pikëllim të madh, është shumë ngushëlluese që të ketë dikë pranë që thjesht e dëgjon.—Chic Broersma

Lutje: O Zot, më mëso të dëgjoj.

Komente

komente