Meditime – 6 Shtator

Lexoni nga Marku 5:24-34

Pranim dhe shërim – përkatësia

Por ai i tha: “Bijë, besimi yt të shpëtoi; shko në paqe dhe ji e shëruar nga sëmundja jote”. (v. 34)

Ajo kishte 12 vjet që kishte rrjedhje gjaku. Ky ishte një problem që të bënte të pafuqishëm, sepse gjaku konsiderohej i papastër në besimin judaik. Për sa kohë që gruaja kishte rrjedhje gjaku, ajo ishte e përjashtuar nga shoqëria. Jezusi edhe mund të kishte vazhduar rrugën; gruaja sërish do të ishte shëruar. Por përkundrazi, ai ndaloi dhe i kushtoi vëmendje asaj. Përpara gjithë turmës së nxituar e që shtyhej, Jezusi e shpalli këtë grua të shëruar! Përmes kësaj, Jezusi jo vetëm që ripërtëriu shëndetin e saj, por gjithashtu ripërtëriu edhe vendin që i takonte në komunitet. Duke e drejtuar vëmendjen te shërimi i saj, Jezusi i dha gruas një vend përkatësie.

Në komunitetin tim është një dhomë e madhe të cilën e përdorim për dreka/darka për lagjen, për mbrëmje kërcimi, për të luajtur bingo dhe për lutje. Në mur qëndron e varur një kornizë ku shkruhen këto fjalë me germa të mëdha: “Ti e ke vendin këtu”. Kushti i parë i jetës sonë në komunitet është t’i përkasim atij komuniteti.

Në një farë mënyre, të gjithë jemi si ajo gruaja që shëroi Jezusi, pra, me rrjedhje gjaku dhe me plagë të ndryshme. Shumë prej nesh kanë frikë se mos meritojnë më shumë refuzimin sesa pranimin. Pranimi i kësaj përkatësie si një gjë e zakonshme, e pritshme, është jashtëzakonisht kuruese për shpirtrat që janë lënduar nga refuzimi. Kjo është e vërtetë për personat që kanë aftësi të kufizuara, të cilët shpeshherë nuk përfshihen në çdo situate. Por është e vërtetë edhe për personat që nuk kanë një kufizim të dukshëm. Ndonjëherë është shumë e thjeshtë ta ndajmë dashurinë e Jezusit, mjafton të shikojmë dikë në sy dhe t’i themi: “Ti e ke vendin këtu!”.—Amy Curran

Lutje: Faleminderit Jezus që na lejon të kemi përkatësi në ty. Na ndihmo të mirëpresim të tjerët.

Komente

komente