Meditime – 8 Korrik

Lexoni nga Eksodi 3:7-10

Pyetja e madhe

Unë do të të dërgoj . . . (v. 10)

Misioni i Perëndisë është i jashtëzakonshëm, thirrja e tij është e frikshme, dhe detyra e tij lartësohet mbi jetët tona, por për arsye të panjohura Perëndia na zgjedh ne. Ai i tha Moisiut: “Unë do të të dërgoj” ty. Perëndia ftoi një bari për ta shpëtuar popullin e tij prej një mbreti. Kjo histori përmban mister: nëse Perëndia mund të flasë nga një bimë që digjet, a nuk mund ta fshijë Ai Egjiptin nga faqja e dheut me një të lëvizur të dorës? Në fakt, Perëndia e shkatërroi faraonin dhe ushtrinë e tij në mënyrë dramatike, por jo përpara se të vepronte Moisiu. Për arsye që ende vazhdojnë të na pështjellojnë ndonjëherë, Perëndia e kryen misionin e tij përmes qenieve njerëzore.

Po aq e frikshme sa përballja me një faraon ishte edhe thirrja e Perëndisë për një virgjëreshë që të sillte në botë një mbret. Perëndia mund të kishte rrotulluar retë për të hyrë në botën tonë, por në vend të kësaj, ai zgjodhi një vajzë nga një qytezë, e cila ishte tashmë e fejuar, për të sjellë në jetë Shpëtimtarin e botës. Perëndia mund të kishte zgjedhur filozofë të njohur, por në vend të tyre ai zgjodhi peshkatarë të pashkollë për ta çuar ungjillin deri në skajet e dheut. Dhe në të njëjtën mënyrë, Perëndia gjithashtu të zgjedh ty.  Ai vazhdon të shohë njerëz nga e gjithë bota të cilët ende nuk e njohin atë. Ai dëgjon britmat e tyre të dhimbjes dhe psherëtimat e trishtimit. Perëndia e njeh vuajtjen që durojnë dhe padrejtësinë që u rëndon. Ne ndoshta shohim pak nga e gjitha kjo përmes lajmeve, por Perëndia i sheh të gjitha. Ndoshta mund t’i kërkojmë llogari Perëndisë: “Çfarë do të bësh për gjithë këtë vuajtje në botë?”. Por Perëndia pëshpërit: “Do të të dërgoj” ty.—Jon Opgenorth

Lutje: Frymë e Shenjtë, më ndihmo të mbërthehem nga rëndësia e misionit tënd.


Komente

komente