Meditime – 8 Shkurt

Lexoni nga Gjoni 6:1-15
Besimtarë me pesë bukë
Këtu është një djalosh, që ka pesë bukë elbi dhe dy peshq të vegjël; por ç’janë këto për aq shumë njerëz. (v. 9)

Imagjinoni pak skenën atë mbrëmje kur djaloshi hyri furishëm në shtëpi, me gojën që i merrej nga gëzimi, me sytë që i ndrisnin, duke i treguar nënës së tij se si “unë edhe Jezusi” ushqyen pesë mijë njerëz! Dhe kjo ishte e vërtetë! Por, realisht, ç’dobi kishin pesë bukët e atij djali për pesë mijë njerëz të uritur? Dua të them, pse duhet t’i përdornim? A nuk do të kishte qenë njësoj e lehtë që Jezusi të siguronte të gjithë vaktin nga hiçi, dhe a nuk do të kishte qenë kjo një mrekulli edhe më e madhe? E megjithatë, Jezusi i “mori bukët” (v. 11). Përse? Ndoshta për të treguar se qoftë edhe burimet e pakta, në duart e tij, mund të arrijnë gjëra të mëdha.

Në qoftë se kjo botë do ta përqafojë ndonjëherë Jezu Krishtin, kjo do të ndodhë kryesisht përmes shërbesave të zakonshme të besimtarëve “pesë bukësh”, të cilët kanë shumë pak për të dhënë, por e japin të gjithën gjithsesi. Kontributi juaj mund të duket shumë i vogël krahasuar me nevojën e madhe: ç’janë pesë bukë për kaq shumë njerëz? Por, Zoti, në mënyra të mrekullueshme, i shumëfishon burimet që ne vendosim në duart e tij.

Shumimi i bukëve është vetëm një nga mrekullitë e Jezusit që shfaqet tek të katër ungjijtë. Me sa duket, ajo që ndodhi atë ditë, ka lënë aq shumë mbresa saqë askush nuk mund ta harronte. Edhe dy mijë vjet më vonë ne ende mbajmë mend djaloshin që i besoi Jezusit ato pak gjëra që ai kishte, dhe pa, me sytë e shqyer nga habia, se si dhurata e tij u shumua njëmijëfish. — Lou Lotz

Ndërsa luteni, kërkojini Perëndisë të përdorë dhuntitë tuaja.

Komente

komente