Meditime – 9 Janar

Lexoni nga Zanafilla 28:10-15; 32:24-31

Premtimi

Sepse nuk do të të braktis para se të bëj atë që të kam thënë. (28:15)

Unë shoh një ëndërr sikur po më ndjek një gjë e zezë dhe pa formë. Është një lloj përbindëshi që grushton dhe shkelmon, gërvisht dhe kafshon. Unë përpiqem ta luftoj, por i kam muskujt të ngrirë. Bërtas dhe ulëras por askush nuk më vjen në ndihmë. Ndihem me fat që vazhdoj të jem një hap përpara. Kur zgjohem, rri duke u dridhur edhe pasi e kuptoj se ishte vetëm një ëndërr. Dita ime ka aguar, por beteja e vërtetë nuk ka marrë fund. Përbindëshi është kanceri dhe ai jeton brenda meje.

Mendja më shkon tek Jakobi. Ai pati dy takime me Perëndinë që ishin shumë të vërteta. Në takimin e parë, ai e dëgjon Perëndinë teksa premton se do ta ruajë dhe do të qëndrojë me të deri kur të përmbushet premtimi. Kjo është ëndrra që unë dua të kem për veten. Por më vonë gjatë jetës së tij, Jakobi ka një takim tjetër me Perëndinë. Kësaj herë, atij i duhet që të kacafytet, në kuptimin e plotë të fjalës, gjithë natën me një njeri të panjohur. Ai plagoset por nuk e lëshon burrin tjetër derisa të mësojë emrin e tij. Jakobi nuk merr atë që kërkon por arrin të marrë një bekim. Ai largohet nga ky takim duke çaluar por edhe duke rrëfyer: “E pashë Perëndinë ballë për ballë dhe jeta ime u fal” (32:30).

Në jetët tona, është e lehtë të ëndërrojmë për premtimet e Perëndisë se do të na ruajë gjithmonë. Megjithatë, harrojmë se beteja mund të përfundojë në lëndime. Fitorja arrihet; Perëndia do të bëjë atë që ai ka thënë. Por kjo nuk do të thotë se jeta nuk do të ketë vuajtje.—Karen Bables

Lutje: O Zot, mos lejo asnjë stuhi të trondisë besimin tim tek premtimi se ti më mbron!


Komente

komente