444483047_968943971902987_1135141055663035961_n

30 Maj

Lexoni nga Filipianëve 4:5-13

Ankth apo paqe?

[Arsyeshmëria] juaj le të njihet nga të gjithë njerëzit; Zoti është afër. Mos u shqetësoni për asgjë . . . Dhe paqja e Perëndisë . . . do të ruajë zemrat tuaja. (v. 5-7)

Arsyeshmëria. Çfarë fjale e madhe. A ju njohin të tjerët për njeri të arsyeshëm? Kjo fjalë përshkruan një “përzemërsi të butë.” Kuptimi i kundërt do të ishte “grindës.” Të krishterët e arsyeshëm mund të bien dakord të mos pajtohen me njëri-tjetrin. Një person i arsyeshëm mund të rezistojë ose të durojë njerëzit e tjerë të cilët e shfrytëzojnë ose e trajtojnë keq. Ata mund të kundërpërgjigjen por mjaftohen duke mos e shtyrë më tej. Arsyeshmëri do të thotë t’u japësh arsye të tjerëve të mendojnë për mirë kur mund të mendojnë edhe për keq.

Kur ishte hera e fundit që e keni bërë këtë? Domethënë, ta lejonit dikë të kuptonte pasojat e një gabimi? Hera e fundit që refuzuat plot hir për t’iu vërsulur mbrapsht atyre? Koha e fundit që ishit të vendosur për të mos bërë ndonjë skandal? Arsyeshmëria – është diçka që duhet të na njihet, së bashku me mungesën e ankthit (v. 6).

Tani, të gjithë ne kemi shqetësime me të drejtë në jetët tona, por ankthi është shqetësim i përkeqësuar. Është një fjalë që përshkruan kujdes të shqetësuar e të lodhshëm, një ankth të paarsyeshëm që konsumon një person me shqetësim kronik. Ne e dimë çfarë është kjo. Fillojmë të bëhemi të shpërqendruar, emocionet tona ziejnë deri sa të valojnë dhe trupat tanë fillojnë të ndalojnë ose të shfaqin simptoma negative nga intensiteti i ankthit tonë.

Njerëzit e merakosur shpesh nuk janë njerëz të arsyeshëm. E keni vënë re? Ata gjithashtu shpesh nuk janë as njerëz që luten, prandaj edhe unë mendoj që Pali flet për lutjen si një kundërhelm ndaj ankthit në çdo frymëmarrje që bëjmë. — David Walls

Ndërsa luteni, i kërkoni Perëndisë t’ju ndihmojë të shqetësoheni më pak e të luteni më shumë.

#fjalëteshpresës#kishashqiptare#ungjillorëtshqiptare#meditime#app#ios#android

Tags: No tags