web-woh-24-mars

24 Mars

Lexoni nga Luka 22:54-62

Mohimi i Pjetrit

O grua, nuk e njoh. (v. 57)

Jezusi qëndroi përpara kryepriftit dhe krerëve fetarë. Ata i bënë pyetje në lidhje me identitetin e tij dhe sollën dëshmitarë të rremë (Mt. 26:59-60). Jezusi e dinte se ku do ta çonte kjo, prandaj me qetësi refuzoi të angazhohej. Si rrjedhojë, ata e dënuan atë, ashtu siç e kishin planifikuar (v. 66-71).

Ndërkohë që Jezusit po i bëhej gjyqi në shtëpinë e kryepriftit, Pjetrit po i bëhej një gjyq informal në oborr. Kur e pyetën nëse ishte një dishepull, pra, nëse kishte qenë me Jezusin, Pjetri pretendoi se nuk e njihte Jezusin fare (v. 56-57). Pjetri u përball përsëri me të njëjtën pyetje, por në vend që të zgjohej për të parë atë që po ndodhte, ai e dyfishoi mohimin e tij (v. 58).

E shohim vazhdimisht këtë lloj sjelljeje. Dikush kapet duke bërë diçka të gabuar, dhe në vend që ta pranojë atë gjë hapur, ai/ajo ngul këmbë më shumë dhe proteston edhe më fort, duke bërë blofin se nëse proteston mjaftueshëm me zë të lartë, atëherë akuzuesit e tij/saj tyre thjesht do të heqin dorë. E njëjta gjë ishte edhe me Pjetrin. Kur e pyetën të tjerët, Pjetri e mohoi përsëri, dhe në atë çast, gjeli këndoi. Jezusi ktheu kokën dhe vështroi Pjetrin përmes distancës së madhe të oborrit dhe Pjetri e kuptoi atë që kishte bërë. Ai doli duke qarë (v. 59-62).

Kush ishte në gjyq? Jezusi ishte në gjyq përpara kryepriftit, dhe Pjetri po përballej me një lloj gjyqi në oborr. Megjithatë, në të vërtetë jemi ne që po e lexojmë këtë histori që jemi në sprovë. Si do të reagojmë ne? A do ta dënojmë Jezusin siç bëri kryeprifti, do ta mohojmë atë siç bëri Pjetri apo do ta përqafojmë atë si një dishepull? — Stephen Shaffer

Ndërsa luteni, i kërkoni Jezusit t’ju ndihmojë të mbaheni gjithmonë fort tek ai.

#fjalëteshpresës #kishashqiptare #ungjillorëtshqiptare #meditime #app #ios #android #pashke

woh-23-mars-web

23 Mars

Lexoni nga Marku 14:43-52

Tradhtia

Kë do të puth, ai është. (v. 44)

Ata që doni më shumë, gjithashtu edhe mund t’ju lëndojnë më shumë. Kur një mik vendos të mos kalojë më kohë me ju, lëndimi është më i madh sesa kur nuk shiheni më kurrë me një person të panjohur. Afërsia që keni pasur me njëri-tjetrin e bën humbjen akoma edhe më të dhimbshme.

Juda përdori një gjest dashurie për të tradhtuar Jezusin. Ai kishte ecur bashkë me Jezusin, si një dishepull i tij, për tre vjet. E kishte dëgjuar kur jepte mësim, kishte parë mrekullitë e tij, kishte qenë dëshmitar i dhembshurisë së Jezusit karshi të varfërve, dhe kishte përqafuar shpalljen që ai bëri se mbretëria e Perëndisë ishte në mesin e tyre. E megjithatë, Juda erdhi atë natë me rojet e armatosur. Ai e kishte shitur Jezusin dhe ishte gati ta dorëzonte atë tek njerëzit që donin ta vrisnin. Për ta identifikuar Jezusin në errësirë, Juda erdhi afër, e quajti atë “rabin”, që është një titull me respekt që dishepujt e përdornin për t’iu drejtuar mësuesit të tyre, dhe e puthi (v. 44-45). Puthja është një shenjë e dashamirësisë, e dashurisë dhe afërsisë. Mirëpo Juda e përdori atë për t’i kthyer shpinën Jezusit dhe për t’ia dorëzuar atë vdekjes.

Jezusi nuk u tradhtua vetëm nga Juda, por gjithashtu u braktis nga pjesa tjetër e dishepujve. Një prej dishepujve nxori një shpatë (kishte ardhur i përgatitur) dhe i preu veshin njërit prej atyre që i sulmuan (v. 47). Si përfundim të gjithë dishepujt ia mbathën nëpër natë. Ata që e donin më shumë Jezusin, i kthyen shpinën atij atëherë kur kishte më shumë rëndësi (v. 50). E megjithatë, ai nuk ua ktheu shpinën atyre, apo neve. Përkundrazi, ai e ktheu fytyrën e tij drejt kryqit. — Stephen Shaffer

Ndërsa luteni, falënderoni Jezusin që ju ka dashur gjithmonë.

#fjalëteshpresës #kishashqiptare #ungjillorëtshqiptare #meditime #app #ios #android #pashke

woh-22-mars-web

22 Mars

Lexoni nga Mateu 26:36-56

Gjetsemani

Qëndroni këtu dhe rrini zgjuar bashkë me mua. (v. 38)

Një pjesë e mirë e kohës si prind përfshin qëndrimin me fëmijët, siç është përgatitja e drekës, pastrimi i rrobave, t’u japësh fund zënkave, ndihma me detyrat e shtëpisë, etj. Të gjitha këto janë gjëra të mira, madje edhe gëzim në shumë mënyra. Mirëpo, ekziston gjithashtu diçka e bukur kur vjen fundi i ditës dhe uleni në kolltuk, ngrini sytë dhe shikoni fëmijën që ju vështron. Atij nuk i nevojitet asgjë, mirëpo ia bëni me shenjë që të vijnë tek ju dhe ata ngjiten në prehrin tuaj. Në atë çast, thjesht fakti që është aty me ju është një dhuratë. Nuk ishte diçka që ju duhej, e megjithatë është një dhuratë.

“Qëndroni këtu dhe rrini zgjuar bashkë me mua”. Atë natë, shumë kohë më përpara, në pikëllimin dhe trishtimin e tij njerëzor, Jezusi u kërkoi dishepujve të ishin me të, të qëndronin me të, ndërkohë që ai lutej. Pati raste të tjera kur Jezusi i la dishepujt e tij atje ku ishin që të shkonte vetë diku në një vend të qetë për t’u lutur. Por jo këtë herë. Kur ishte i pikëlluar dhe i trishtuar, madje deri në vdekje, Jezusi i donte pranë dishepujt e tij. Ai i mori me vete në Gjetsemani kur të lutej, dhe ua kërkoi në mënyrë specifike Pjetrit, Jakobit dhe Gjonit: “Shpirti im është thellësisht i trishtuar, deri në vdekje; qëndroni këtu dhe rrini zgjuar bashkë me mua” (v. 38).

Në orën e tij më të errët, Jezusi i donte dishepujt e tij pranë. Por ne që jemi këtu, tani, gëzojmë në të gjitha kohët dhe të gjitha mënyrat që Perëndia është bashkë me ne. Por gjithashtu edhe lutja është një mënyrë që ne të jemi bashkë me Perëndinë. — Stephen Shaffer

Ndërsa luteni, merrni kohë në heshtje që të jeni në praninë e Perëndisë.

#fjalëteshpresës #kishashqiptare #ungjillorëtshqiptare #meditime #app #ios #android #pashke

woh-21-mars-web

21 Mars

Lexoni nga Gjoni 17:6-17

Të plotë dhe të shenjtë

Shenjtëroi ata në të vërtetën tënde; fjala jote është e vërteta. (v. 17)

Cila është dëshira që ka Jezusi për kishën? Natën e tij të fundit, ai mori kohë të lutej për grupin e tij të dishepujve, pra, kishën e re të të ardhmes, që të ishin të plotë dhe të shenjtë.

Jezusi u lut që dishepujt e tij të ishin të plotë, jo të thyer dhe të shpërndarë. Ai gjithashtu u lut që Ati do t’i mbronte ata në mënyrë që të ishin një (v. 11). Jezusi e bën të qartë në lutjen e tij se nëse do të mbahemi fort tek fjala e Perëndisë, atëherë do të përjetojmë urrejtjen e botës (v. 14). Ai nuk dëshiron që ne të hiqemi nga kjo situatë, por përkundrazi që të jemi të mbrojtur brenda saj (v. 15). Jezusi nuk po na thotë që të tërhiqemi nga bota duke krijuar një nënkulturë të tërë të krishterë që është e ndarë nga bota. Përkundrazi, ai i lutet Atit që të na mbrojë neve nga i ligu në mënyrë që të jemi një, ashtu siç janë një Biri dhe Ati (v. 11).

Gjithashtu Jezusi lutet që dishepujt e tij, të cilët eventualisht do të bëheshin kisha, do të ishin të shenjtë. Populli i Perëndisë nuk i përket botës, por ne jetojmë në të. Ajo që na bën neve të shenjtë është e vërteta e Perëndisë (v. 17), që është e mishëruar tek vetë Jezusi dhe mësimet e tij dhe që na është zbuluar në Shkrimin e Shenjtë. Ajo na veçon për të jetuar ndryshe. Ne nuk jetojmë si ata që i përkasin botës, që ndjekin modelet, moralin dhe virtytet e saj. Ne ndjekim rrugët e Perëndisë, siç na janë zbuluar në Fjalën e tij.

Në këto çaste, kisha nuk duket gjithmonë e plotë apo e shenjtë. Mirëpo lutja e Jezusit do të marrë përgjigje më në fund. Perëndia premton se një ditë kisha do të jetë pikërisht ashtu siç u lut Biri i tij se do të ishte. — Stephen Shaffer

Ndërsa luteni, i kërkoni Jezusit ta bëjë kishën e tij të plotë dhe të shenjtë.

#fjalëteshpresës #kishashqiptare #ungjillorëtshqiptare #meditime #app #ios #android #pashke

woh-20-mars-web

20 Mars

Lexoni nga Gjoni 17:1-5

Përlëvdoni emrin tuaj

Përlëvdo Birin tënd, që edhe Biri yt të të përlëvdojë. (v. 1)

Po ta dinit që kjo do të ishte dita juaj e fundit në tokë, çfarë do të bënit? Mund të përpiqeni të arrini gjithçka që e keni lënë për më vonë përgjatë viteve. Ose ndoshta do të zgjidhnit të hiqnit dorë nga përgjegjësitë tuaja! Jezusi, natën e tij të fundit, zgjodhi të lutet.

Atë natë përpara se të vdiste, Jezusi u lut që të përlëvdohej në mënyrë që të përlëvdohej emri i Atit. (v. 1). Kur dikush është i përlëvduar, atëherë ai person ngrihet lart, vihet në piedestal që njerëzit të mund ta shohin. Qëllimi për përlëvdimin e Jezusit, qëllimi për lartësimin e tij, është që Ati të mund të përlëvdohej në mbarë tokën. Pra, që emri i Perëndisë, mirësia e tij, mëshira e tij, drejtësia e tij, shenjtëria e tij, të mund të ngriheshin lart si një flamur që e gjithë bota ta shihte.

Po si duhet të përlëvdohej Jezusi? Përmes kryqit. Përlëvdimi lidhet me nderin, mirëpo kryqi ishte instrumenti më i madh i poshtërimit që mund të imagjinohej nga njerëzit në lashtësi. Por pikërisht në këtë vend kaq të ulët, në këtë vend turpi dhe poshtërimi të thellë, Jezusi do të ngrihej lart dhe do të zbulohej lavdia e Perëndisë.

Si ndjekës të Jezusit, ne mund të fillojmë të lutemi si Jezusi. Mund të lutemi që të ngrihet lart emri i Jezusit, pra, i shpëtimtarit tonë të kryqëzuar e të ringjallur, në takimet tona të kishës, në qytetin tonë, në vendin tonë, në botën tonë, në mënyrë që Ati do të përlëvdohet deri në skajin e dheut. — Stephen Shaffer

Ndërsa luteni, i kërkoni Perëndisë ta përlëvdojë emrin e tij, që bota ta njohë atë.

#fjalëteshpresës #kishashqiptare #ungjillorëtshqiptare #meditime #app #ios #android #pashke

woh-19-mars-web1

19 Mars

Lexoni nga Mateu 26:26-29

Gjak i derdhur

. . . derdhur për shumë veta për faljen e mëkateve. (v. 28)

Shumë shekuj përpara asaj Darke të Fundit, populli i Perëndisë kishte jetuar nën një skllavëri shtypëse në Egjipt. Perëndia dërgoi Moisiun dhe bëri mrekulli të mëdha për të thyer pushtetin e faraonit (Eks. 7-12). Pas nëntë plagësh, Perëndia u tha të gjithë izraelitëve që të zgjidhnin një qengj të patëmetë për familjen e tyre, ta thernin atë dhe ta vendosnin gjakun e tij mbi shtalkat e dyerve të shtëpive të tyre.

Gjatë pashkës judease, gjaku i qengjit në këto shtalka shmangu plagën e dhjetë, pra, vdekjen e të parëlindurit. Kur Jezusi u drejtua për në Jerusalem gjatë Pashkës, ai kreu pashkën më të madhe. Të gjithë qengjat që ishin flijuar tregonin përpara drejt “Qengjit të madh të Perëndisë”, i cili do të hiqte mëkatin e botës (Gjo. 1:29). Ky Qengj nuk do ta kishte gjakun e vet të lyer mbi shtalkat e dyerve në shtëpitë në Egjipt, por mbi drurin e një kryqi jashtë qytetit të Jerusalemit. Ky Qengj nuk do t’i ruante njerëzit nga vdekja fizike, por nga vdekja e dytë dhe e përjetshme.

Jezusi është Qengji i Pashkës (1 Kor. 5:7). Nuk është rastësi që ai u kryqëzua gjatë festës në të cilën flijohej një qengj për të mbajtur mend se si e kishte mbrojtur Perëndia popullin e tij nga vdekja dhe se si e kishte çliruar nga shtypja. Nuk ishte rastësi që Jezusi ishte ulur tek darka e pashkës dhe tha për kupën: “Ky është gjaku im, gjaku i besëlidhjes së re, i cili është derdhur për shumë veta për faljen e mëkateve” (v. 28). Qengji i vërtetë i Pashkës ka ardhur. Duke besuar tek Shpëtimtari, gjaku i të cilit u derdh në kryq, edhe hebrenjtë edhe johebrenjtë janë të mbuluar dhe të çliruar nga gjykimi. — Stephen Shaffer

Ndërsa luteni, besoni tek Jezusi, gjaku i të cilit u derdh për ju.

#fjalëteshpresës#kishashqiptare#ungjillorëtshqiptare#meditime#app#ios#android#pashke

woh-18-mars-web

18 Mars

Lexoni nga Marku 14:17-25

Trupi i thyer për ju

Merrni, hani; ky është trupi im. (v. 22)

Kur isha më i vogël, doja gjithmonë të isha si një nga dishepujt, derisa fillova të lexoja më shumë nga Ungjijtë. Shumicën e kohës, dishepujt ishin “çorapë”. Ata grindeshin dhe nuk e kapnin fare thelbin. Mirëpo Jezusi nuk hoqi dorë prej tyre. Ata ishin njerëz të dobët, që nuk përshtateshin dhe luftonin me dyshime, e prapëseprapë Jezusi i thirri.

Në thelb të këtij pasazhi është ajo që njihet si Darka e Fundit, pra, vakti i pashkës judease që Jezusi konsumoi me dishepujt e tij (v. 22-24). Jezusi mori bukën, e theu dhe ua dha po atyre dishepujve që vetëm disa orë më vonë do ta tradhtonin, do të shpërndaheshin dhe do ta mohonin. Jezusi mori një kupë dhe e piu atë me dishepujt, me Judën dhe Levin, Pjetrin dhe Thomain, dhe me të tjerët.

Kur Jezusi u dha atyre bukën dhe kupën, ai u tha se po u jepte veten e tij. Jezusi i njihte ata me mirë seç njihnin vetveten, dhe gjithsesi ua dha veten e tij atyre, dhe e dha veten e tij për ta. Ai theu bukën me të dobëtin dhe të marrin, me ata që ia mbathin dhe ata që mohojnë, madje edhe me vetë tradhtarin. Ai ndau një kupë me ta, jo për shkak se kishte ndonjë gjë të mirë, të drejtë apo të lavdërueshme tek ata, por për shkak të dashurisë së madhe që kishte për ta. Ata ishin të mirëpritur për shkak të hirit, dashurisë dhe dhembshurisë së tij.

Sa bukur që na shfaqet ungjilli! Jezusi, Biri i bukur, i denjë, i shenjtë, i drejtë dhe i përsosur i Perëndisë, që ha me ta, me ne. Sot, e di që jam si dishepujt, pra, një person i zakonshëm, i pranuar dhe i dashur nga Perëndia. — Stephen Shaffer

Ndërsa luteni, falënderoni Jezusin që ua ka dhënë juve veten e tij dhe e ka dhënë atë për ju.

#fjalëteshpresës #kishashqiptare #ungjillorëtshqiptare #meditime #app #ios #android #pashke

woh-17-mars-web

17 Mars

Lexoni nga Gjoni 15:1-11

Unë jam hardhia

Unë jam hardhia, ju jeni shermendet; kush qëndron në mua dhe unë në të, ai jep shumë fryt, sepse pa mua nuk mund të bëni asgjë. (v. 5)

Një stuhi e fortë ere rrëzoi shumë degë pemësh që u përhapën në oborrin tim. Çfarë do të ndodhte nëse do ta merrja një nga ato degë të thyera dhe ta mbillja në tokë? A do të rritej? Jo! Dega ishte thyer dhe ishte shkëputur nga pema, pra, nga burimi i saj i jetës dhe nuk mund të jetonte më.

Jezusi u tha dishepujve të tij: “Unë jam hardhia, ju jeni shermendet” (v. 5). Nëse mund të bëjmë ndonjë gjë, do ta bëjmë vetëm duke qenë të lidhur me Jezu Krishtin, duke qenë të bashkuar me të në një lidhje intime dhe jetëdhënëse. Në Krishtin, pra, në marrëdhënie me Krishtin, ne kemi jetë, por pa atë kemi vetëm vdekje. Ashtu siç është një degë thjesht një shkop i thatë pa hardhinë, edhe ne nuk jemi gjë veçse dru të thatë pa një marrëdhënie me Jezu Krishtin (v. 6). Tek hardhia, pra, në Jezu Krishtin, ka jetë. Të ndarë prej tij, nuk mund të bëjmë asgjë. Ne jetojmë sepse ai jeton. Ne jetojmë të ushqyer nga hardhia.

Perëndia na bashkon me Jezu Krishtin përmes Frymës së tij. Ai krasit zemrën dhe jetën tonë, dhe kjo vetëm e vetëm që të mund të japim fryt për lavdi të Perëndisë (v. 2, 8). Kur i përkasim Jezu Krishtit, kur jemi të bashkuar me të, me hardhinë e vërtetë, atëherë jeta jonë do të fillojë të tregojë prova për këtë. Jo vetëm që nuk do ta duam më mëkatin, por do të fillojmë të duam Perëndinë, drejtësinë e tij dhe do të kërkojmë të jetojmë me falënderim. — Stephen Shaffer

Ndërsa luteni, i kërkoni Jezusit t’ju bëjë të qëndroni në të dhe të jepni fryt.

#fjalëteshpresës #kishashqiptare #ungjillorëtshqiptare #meditime #app #ios #android #pashke

woh-16-mars-web

16 Mars

Lexoni nga Gjoni 14:25-29

Dërgimi i Frymës

Fryma e Shenjtë, që Ati do ta dërgojë në emrin tim, ai do t’ju mësojë çdo gjë. (v. 26)

Dikur mora pjesë në një garë vrapimi prej 5 kilometrash. U stërvita, por duke mos qenë natyrshëm një person që vrapoj, e urreva gati-gati çdo minutë të asaj gare. Isha i ngadaltë dhe i trishtuar, megjithatë, kur mora kthesën e fundit, drejt vijës së finishit, pashë që kishte njerëz të rreshtuar në rrugë që brohorisnin për vrapuesit. Papritur, në vend të ecjes çalë-çalë, fillova të kapja ritmin dhe ia dola që të vrapoja shumë mirë pjesën e mbetur të garës, disa qindra metra, për shkak të inkurajimit të tyre.

Në lashtësi, këta njerëz që mblidheshin në rrugë dhe brohorisnin për vrapuesit njiheshin si “përkrahës”. Jezusi nuk e mbajti të fshehtë nga ndjekësit e tij që po largohej. Ai do të përlëvdohej (në kryq) dhe do të shkonte tek Ati (duke u ngritur në qiell). Megjithatë, Jezusi premtoi se kur të shkonte tek Ati, Ati do të dërgonte Frymën e Shenjtë, si një Përkrahës në emrin e tij. Fryma e Shenjtë do t’u mësonte dishepujve të gjitha ato që tha Jezusi dhe do t’u kujtonte atyre ato që ai u kishte treguar (v. 26), por gjithashtu do të ishte edhe inkurajuesi i tyre. Fryma do të ecte bashkë me dishepujt (në fakt, do t’i mbushte ata) në mënyrë që të mund të vazhdonin në rrugën e Jezusit.

Të gjithë dishepujt e Jezusit janë në një garë. Të gjithë jemi të thirrur të lëvizim sipas rrugës së Jezusit. Edhe pse Jezusi është larguar nga toka për të shkuar tek Ati, ai nuk na ka lënë vetëm. Ai ka dërguar Frymën e Shenjtë që ne të mund “të rendim me durim në garën që është përpara nesh” (Heb. 12:1). — Stephen Shaffer

Ndërsa luteni, i kërkoni Perëndisë t’jua fiksojë sytë tek Jezusi dhe t’ju mbushë me Frymën e tij.

#fjalëteshpresës#kishashqiptare#ungjillorëtshqiptare#meditime#app#ios#android#pashke

med-15-mars-web

15 Mars

Lexoni nga Gjoni 14:1-7

Unë jam Udha

Do të kthehem përsëri dhe do t’ju marr pranë meje. (v. 3)

Jezusi u largua për një qëllim. Dishepujt u tronditën sepse nuk e kuptonin dot se përse po largohej ai. E megjithatë, Jezusi u tha atyre se po largohej për të mirën e tyre (dhe tonën) që të përgatiste një vend në qiell për ta (dhe për ne), dhe shkoi që të ishte rruga për të shkuar atje (v. 1-3).

Është njësoj sikur secili prej nesh të kishte humbur në një pyll të dendur dhe të gjithë po përpiqen të gjejnë rrugën për të dalë nga ky pyll, mirëpo vetëm sa ngatërrohemi më shumë se sa në fillim. Të lodhur e të çjerrë nga drizat, ndjekim shumë kollaj shtigjet e rremë që nuk të çojnë askund. Pastaj, i zoti i shtëpisë në anën e largët të pyllit, vjen dhe çan një udhë mes përmes pyllit, na gjen dhe pastaj drejton rrugën përmes drurëve për tek shtëpia e tij. “Dhe kur të shkoj e t’ju përgatis një vend, do të kthehem përsëri dhe do t’ju marr pranë meje”, tha Jezusi, “që aty ku jam unë, të jeni edhe ju” (v. 3).

Jo vetëm që Jezusi përgatit shtëpinë për ardhjen tonë, por ai na çon vetë atje. Jezusi shpall duke thënë: “Unë jam udha, e vërteta dhe jeta. Askush nuk vjen tek Ati përveçse nëpërmjet meje” (v. 6). Jezusi hyri në qiell sepse ne nuk mund të shkonim dot vetë atje. Ai çau rrugën përmes pyllit të dendur të botë sonë dhe hapi rrugën për ne që të shkonim në shtëpinë e Atit të tij.

Zemrat tona nuk duhet të tronditen, sepse, edhe pse Jezusi është larguar me të vërtetë, ai ka shkuar përpara nesh për të qenë rruga jonë për në shtëpinë e Atit. — Stephen Shaffer

Ndërsa luteni, falënderoni Jezusin që ka bërë një rrugë për ju drejt shtëpisë së Atit.

#fjalëteshpresës#kishashqiptare#ungjillorëtshqiptare#meditime#app#ios#android#pashke