Buka e jetës

Meditime 8 Dhjetor (Lexoni nga Gjoni 6:25-40)

Dhe Jezusi u tha atyre: “Unë jam buka e jetës” (v. 35)

Për çfarë jeni të uritur? Kur na kalon ndonjë vakt pa ngrënë, e ndiejmë ndjesinë fizike të stomakut që na gurgullon, por mund të na brejnë edhe gjëra të tjera: një pirg me fatura të papaguara, ndjenja e vetmisë, frika për të ardhmen. Të gjithë ne kemi dëshira për një sërë rehatish fizike dhe emocionale. Të jesh njeri do të thotë që me raste të kesh edhe uri.

Perëndia do që ne t’ia parashtrojmë nevojat më bazike Atij. Jezusi na mësoi te Lutja e Zotit që t’i kërkojmë Atit bukën e përditshme. Në pjesën e parë të Gjonit 6, Jezusi siguroi për urinë fizike të turmës, por ditën tjetër, kur turma e ndoqi përtej detit, Jezusi e kuptoi që ata po e kërkonin vetëm sepse Ai u kishte dhënë bukë. Duke dashur që t’u tregonte një realitet më të thellë shpirtëror, Jezusi e mësoi turmën që Vetë Ai ishte “buka e jetës” (v. 35) që “zbret nga qielli dhe i jep jetë botës” (v. 33). Ai u premtoi se kushdo që vinte tek ai, nuk do të kishte më uri. Nëse Jezusi do t’i ishte referuar urisë fizike, atëherë, të krishterët nuk do të kishin pse të shkonin më në dyqan, por te vargu 40, Jezusi na tregon se tani po fliste për jetën e përjetshme, me bollëk të njohjes së Tij.

Ne mund t’ia parashtrojmë nevojat tona fizike dhe emocionale Perëndisë dhe të presim që Ai t’u përgjigjet lutjeve tona, por ne shkojmë te Perëndia edhe për Vetë Perëndinë. Vetë Jezusi është buka që ta shuan urinë gjithmonë. – Sarah Sanderson

Ndërsa luteni, kërkojini Perëndisë t’i ngopë të gjithë ata që kanë uri si fizike, edhe shpirtërore!

#Krishtlindje #Christmas #fjalëteshpresës #meditime #app #ios #android