web-woh-13-prill

13 Prill

Lexoni nga Mateu 17:1-9

Mrekullia e shpërfytyrimit

Mos ia thoni askujt vegimin, derisa Biri i njeriut të jetë ringjallur prej së vdekurish. (v. 9)

Kur njerëzit mendojnë për mrekullitë e Jezusit, zakonisht nuk mendojnë për atë që kemi në leximin tonë për sot. Dhe arsyeja është që shpërfytyrimi nuk është një mrekulli rreth asaj që bën Jezusi, por një mrekulli rreth identitetit se kush është Jezusi.

Jezusi mori me vete “në një mal të lartë” vetëm tre nga dishepujt e tij më të besuar, Pjetrin, Jakobin dhe Gjonin. Në mal, ata e panë Jezusin më ndryshe nga ç’e kishin parë ndonjëherë më parë. Fytyra e tij shndriste si dielli, dhe rrobat e tij ishin të bardha si drita (v. 2). Moisiu, ai që dha ligjin e Perëndisë, dhe Elia, më i madhi ndër profetët e Perëndisë, u shfaqën aty duke folur me të. Dhe pastaj dishepujt dëgjuan zërin dhe udhëzimin e Perëndisë. “Ky është biri im i dashur, në të cilin gjeta pëlqim; dëgjojeni” (v. 5). Në mënyrë të kuptueshme, dishepujt ishin të tmerruar. Pavarësisht gjithë kohës që kishin kaluar së bashku, ata nuk e njihnin atë realisht dhe nuk do ta njihnin plotësisht deri pas ringjalljes.

Mateu na tregon këtu se nuk mund ta mbajmë Jezusin në distancë, duke qëndruar rehat në natyrën e tij njerëzore. Pjetri, Jakobi dhe Gjoni filluan ta shohin Jezusin, në shpërfytyrimin e tij, ashtu siç është realisht, dhe vetëm atëherë filluan ta kuptojnë identitetin e tij të vërtetë. Prania e Jezusit mund të jetë tmerruese, por Ai na fton në të, siç ftoi edhe ata, si përgatitje për të njohur të vetmin Perëndi që mund t’ju çlirojë nga vetë vdekja, përmes vuajtjes dhe sakrificës. — Fred Van Dyke

Ndërsa luteni, ia hapni zemrën Jezusit. I kërkoni Perëndisë t’jua zbulojë lavdinë e tij.

#fjalëteshpresës #kishashqiptare #ungjillorëtshqiptare #meditime #app #ios #android

web-woh-12-prill

12 Prill

Lexoni nga Mateu 12:38-42

Asnjë shenjë përveç Jonas

Një brez i mbrapshtë dhe kurorëshkelës kërkon shenjë, por shenjë nuk do t’i jepet, përveç shenjës së profetit Jona. (v. 39)

Kur lexoj këtë këmbim fjalësh mes Jezusit dhe farisenjve, befasohem fillimisht që Jezusi refuzon një mundësi për ta vërtetuar vetveten. Megjithatë, përgjatë ungjijve shohim se janë vetëm dy arsye gjithsej që Jezusi bën ndonjë mrekulli. E para është dhembshuria që Ai ka për njerëzit. Dhe arsyeja e dytë është që të konfirmojë besimin e atyre njerëzve që e adresojnë atë tek Ai, siç ishte gruaja me rrjedhjen e gjakut. Fillimisht ajo e prek Jezusin për shkak të nevojës së saj, dhe pastaj shërohet me anë të besimit të saj.

Leximi ynë sot nga Mateu na tregon përjashtimin e vetëm. Jezusi i drejton farisenjtë tek ajo. Jezusi u thotë atyre se shenja e Jonas ishte ringjallja prej së vdekurish. I zënë në kurth për tri ditë në barkun e një peshku të madh, Jona i klithi Perëndisë: “Ujërat më kanë rrethuar deri në shpirt . . . por ti e ngrite jetën time nga gropa, o ZOT, Perëndia im” (Jon. 2:6-7). Ajo e Jonas ishte një lloj ringjalljeje dhe i bën jehonë ringjalljes së Jezusit.

Mrekullia e vetme që Jezusi kreu për të vërtetuar veten e tij ishte duke u ringjallur prej së vdekurish. Shenja e Jonas është fillimi i përgatitjeve të ungjijve për pikën kulmore të historisë së tyre, pra, ringjalljen prej së vdekurish, provën për identitetin e Jezusit. A po kërkoni mrekulli si prova për praninë e Perëndisë? Vështroni me besim tek shpëtimtari ynë i ringjallur. — Fred Van Dyke

Ndërsa luteni, falënderoni Perëndinë për mrekullinë e ringjalljes së Jezusit. Rrëfeni përsëri besimin tuaj tek Jezusi, ose për herën e parë.

#fjalëteshpresës #kishashqiptare #ungjillorëtshqiptare #meditime #app #ios #android

web-woh-11-prill

11 Prill

Lexoni nga Mateu 14:13-21

Dhembshuri me mrekulli

Dhe të gjithë hëngrën dhe u ngopën; dhe ngritën copat që tepruan, dymbëdhjetë kosha plot. (v. 20)

Çfarë mund të jetë më pak argëtuese sesa bilanci i një buxheti, qoftë në shtëpi, në zyrë apo në kishë? Bota na tregon se në çdo cep të jetës sonë ka mungesa. Pavarësisht sa shumë kemi, shpeshherë ne ndihemi sikur nuk do të jetë e mjaftueshme.

Në leximin për sot, problemi është frika se nuk do të ketë mjaftueshëm. Dishepujt panë një turmë që po e merrte uria në fund të një dite të gjatë. Ata nuk kishin ushqim. Të zënë në kurth dhe të dekurajuar, reagimi i tyre përputhej me ndjenjat që kishin. “Leje turmën që të shkojë…” (v. 15). Por Jezusi reagoi ndryshe. Ai nuk e fiksoi shikimin tek mungesa e burimeve por tek bollëku i nevojës. Dhe, ai kishte besim tek pasuria e Atit të tij. Dishepujt mblodhën atë që ishte në gjendje, vetëm pesë bukë dhe dy peshq, dhe ia dhanë Jezusit. Ai i bekoi, dishepujt i shpërndanë, dhe të gjithë hëngrën mjaftueshëm.

Jezusi nuk i ushqeu njerëzit me qëllim që të vërtetonte se kush është. Por i ushqeu për shkak se është Ai që është. Perëndia është Ai që siguron, dhe ndërsa kërkojmë që Ai të sigurojë për ne, marrim formë si populli i tij. Nevojat tona në këtë botë janë të vërteta, ndërsa burimet janë të kufizuara. Kjo histori na jep një shembull për ta ndjekur. Së pari, të dallojmë bollëkun e Perëndisë, siguruesit tonë. Dhe pastaj, të mbledhim atë që kemi, ta përdorim me besnikëri dhe ta ndajmë me të tjerët sipas mundësisë. — Fred Van Dyke

Ndërsa luteni, merrni në konsideratë një nevojë për të cilën nuk keni burimet për ta përmbushur. I kërkoni Perëndisë ta përmbushë atë nevojë, dhe t’ju tregojë se si do të sigurojë Ai për të.

#fjalëteshpresës #kishashqiptare #ungjillorëtshqiptare #meditime #app #ios #android

web-woh-10-prill

10 Prill

Lexoni nga Marku 5:25-34

Të pranuar nga ana e Jezusit

Sepse thoshte: “Nëse vetëm prek rrobën e tij, do të shërohem”. (v. 28)

A jeni ndjerë ndonjëherë si kjo gruaja nga leximi i sotëm? Apo ndoshta njihni dikë që ka vuajtur shumë, ka shpenzuar gjithçka në përpjekje për të gjetur shpëtim, por pa rezultat? Realiteti është që kujdesi shëndetësor nuk mund të kurojë gjithçka, dhe sëmundjet kronike prodhojnë një lloj unik dëshpërimi.

Marku na tregon se gruaja kishte besim. Ajo besonte se ishte e mjaftueshme vetëm prekja e rrobave të Jezusit, por ama duhej bërë fshehurazi. Sipas ligjit të Moisiut, një grua që kishte rrjedhje gjaku ishte e “papastër”, dhe duke prekur Jezusin, ajo mund ta bënte atë të papastër. Mirëpo nuk është kjo që ndodhi. Ajo u shërua, pra, u bë e pastër, thjesht duke prekur rrobat e Jezusit.

Shërimi i saj nuk është fundi i kësaj historie. Jezusi e nxjerr zbuluar. Gruaja u vu në siklet, ndoshta u turpërua, mirëpo ishte e guximshme, duke i thënë të vërtetën Jezusit. Dhe ky rrëfim plotësoi veprimin e saj të besimit. “Bijë, besimi yt të shpëtoi; shko në paqe dhe ji e shëruar nga sëmundja jote!” (v. 34). Në të gjithë ungjijtë, kjo grua është e vetmja që u quajt “bijë” nga Jezusi.

Kur ndiqni shembullin e gruas, shpallni besimin tuaj, dhe besoni tek Jezusi, i cili ju merr pranë vetes, largon turpin tuaj dhe ju bën pjesë të familjes së tij, një transformim ky që është edhe më i madh se shërimi i çdo sëmundjeje fizike. — Fred Van Dyke

Ndërsa luteni, e rrëfeni besimin tuaj tek Perëndia. Pranoni anëtarësinë tuaj në familjen e Perëndisë. I kërkoni Atij t’ju drejtojë për ta ndarë këtë besim me të tjerët.

#fjalëteshpresës #kishashqiptare #ungjillorëtshqiptare #meditime #app #ios #android

web-woh-9-prill

9 Prill

Lexoni nga Marku 5:21-23, 35-43

Të besosh do të thotë të shohësh

E mori, pra, prej dore fëmijën dhe i tha: “Talitha kumi”, që e përkthyer do të thotë: “Vajzë, po të them ty: Ngrihu!”. (v. 41)

Ndonjëherë ne besojmë se duhet të kemi një “sasi” të jashtëzakonshme besimi që Perëndia të veprojë në jetën tonë. Ungjijtë janë të qartë: nuk është sasia e besimit ajo që ka rëndësi, por subjekti i besimit tonë.

Leximi ynë për sot e demonstron këtë të vërtetë në kontrastin mes Jairit dhe vajtuesve që ishin mbledhur në shtëpinë e tij. Jairi zgjodhi subjektin e duhur, Jezusin, dhe e përuli veten për ta bërë këtë. Jairi kishte një ofiq të rëndësishëm si kryetar i sinagogës, por ai e pranoi se Jezusi kishte pushtet. Megjithëse Jairi i zuri besë Jezusit, nuk ndodhi kështu me ata që ishin mbledhur në shtëpinë e tij. Kur Jezusi mbërriti në shtëpinë e Jairit, Ai i përzuri vajtuesit. Mosbesimi i tyre nuk e anulonte fuqinë e Jezusit, por ata nuk mund të merrnin pjesë në veprën e tij; vetëm mund të shihnin se fëmija kishte vdekur. Kurse Jairi pa, edhe pse ende jo në mënyrë të përsosur, një shpresë të gjallë. Dhe kështu, Ai ishte dëshmitar kur Jezusi tha: “Talitha kumi”.

Jezusi nuk e mat besimin tonë, por Ai e formon besimin në ne ndërkohë që ne marrim pjesë në veprën e tij. Së pari duke besuar dhe pastaj duke parë, ne bëhemi dëshmitarë të fuqisë së Jezusit dhe pjesëmarrës në të. Ai e shtrin fuqinë e Tij për të përmbushur nevojën e një fëmije dhe për t’i dhënë forcë besimit të të atit të saj, sepse Ai po na formon për të qenë një popull që ka besimin për të parë dhe për të marrë pjesë në veprën e madhe të Perëndisë. — Fred Van Dyke

Ndërsa luteni, pohoni përsëri, apo për herë të parë, besimin tuaj te Perëndia. Ndani nevojat tuaja dhe i kërkoni Perëndisë t’ju tregojë se si dëshiron ai të merrni pjesë në veprën e tij.

#fjalëteshpresës #kishashqiptare #ungjillorëtshqiptare #meditime #app #ios #android

436425926_930507199079998_3394211428978005119_n

8 Prill

Lexoni nga Mateu 9:1-8

Shërimi pason faljen

Por, që ta dini se Biri i njeriut ka pushtet në tokë të falë mëkatet . . . (v. 6)

Ka raste në jetën time kur më është dashur të fal dikë që më ka lënduar. Dhe ka raste të tjera kur kam marr dhuratën e faljes nga dikush që unë kisha lënduar. Por ama nuk kam falur ndonjëherë dikë për diçka që i kanë bërë dikujt tjetër. S’kisha si ta bëja një gjë të tillë pasi nuk ishte dhurata ime për ta dhuruar.

Deri në këtë pikë tek ungjijtë, Jezusi ka qenë duke shëruar njerëzit dhe fjala kishte marrë dhenë. Por kur e shtrinë të paralizuarin përpara Jezusit, ai nuk tha në fillim, “Ngrihu”. Si fillim, Ai i tha këtij burri, “Mëkatet e tua të janë falur!”. Skribët i dëgjuan këto fjalë dhe menjëherë kuptuan nënkuptimet e atyre fjalëve. Në pasazhet paralele të ungjijve, ata shtrojnë pyetjen: “Kush mund të falë mëkatet, veç Perëndisë vetë?” (Mk. 2:7; Lk. 5:21). Pretendimi i Jezusit ishte fyes, blasfemues. Por Jezusi i shkoi “majë më majë” akuzave të tyre. “Sepse, ç’është më e lehtë, të thuash: ‘Mëkatet e tua të janë falur’, apo të thuash: ‘Ngrihu dhe ec’?” (v. 5). Dhe pastaj, Ai kreu mrekullinë e dytë, pra, shëroi trupin e atij burri.

Jezusi nuk kryente mrekulli për të vërtetuar se kush ishte, por Ai na e tregon se kush është në mrekullitë e tij. Ne nuk mund të vijmë tek Jezusi për shërim pa e dalluar dhe pa e njohur se kush është Ai. Mëkatet tona duhet të jenë falur, dhe në zemrën tonë, ne ashtu duam të jenë. Perëndia është duke na formuar për të qenë njerëz të falur. Përgjigjuni pyetjes: kush mund të falë mëkatet, veç Perëndisë vetë? — Fred Van Dyke

Ndërsa luteni, pyesni veten, si po i përqasem unë Jezusit? Merrni kohë t’i kërkoni atij falje dhe të pranoni pushtetin dhe autoritetin e tij mbi gjithë jetën tuaj.

#fjalëteshpresës#kishashqiptare#ungjillorëtshqiptare#meditime#app#ios#android

436544186_930496732414378_5624030706922421282_n

7 Prill

Lexoni nga Marku 5:1-15

Një mrekulli çlirimi

Kur erdhën te Jezusi, panë të demonizuarin, ulur, të veshur dhe me mendje të rregullt, dhe patën frikë. (v. 15)

Jeni ndjerë ndonjëherë në mosmarrëveshje me veten tuaj, të pafuqishëm për të pranuar shtrëngimin, madje duke dashur t’i jepni fund jetës? Ndoshta jeni ndjerë, ose ndoshta njihni dikë që është ndjerë kështu. Në leximin tonë për sot hasim me dikë në një gjendje shumë të dëshpëruar, i cili vuan nga “një frymë e ndyrë” (v. 2). Ai nuk mund të qëndronte më me njerëzit, kështu që jetonte mes varreve nëpër guva dhe shkëmbinj. Ai ishte bërë i papërmbajtshëm, kështu që zinxhirët ishin kthyer në veshjen e tij. Ai nuk mund të ndjente e as të mendonte asgjë tjetër përveç mundimit e torturës që po kalonte, kështu që ishte një person i rrezikshëm për të gjithë, veçanërisht për veten e tij. I refuzuar plotësisht nga komuniteti i tij, i izoluar dhe i prirur për të lënduar vetveten; kjo është tabloja e vetë dëshpërimit.

Derisa erdhi Jezusi. Historia është goxha dramatike, e mbushur me detaje të gjalla. Por, në mes të këtyre detajeve, vini re që Jezusi nuk harxhoi fare kohë dhe veproi me dhembshuri të madhe dhe me fuqi për ta restauruar këtë njeri. Kur erdhën dishepujt, ky burrë qëndronte ulur, i veshur dhe me mendje të rregullt, pra, kishte ndodhur një mrekulli transformimi.

Gjendja e të demonizuarit ishte ekstreme, por po kështu ishte edhe reagimi i Jezusit. Ai ka autoritet mbi këtë botë dhe mbi të gjitha fuqitë frymërore. Nuk ka gjendje që të jetë tepër ekstreme për të që të mos kundërpërgjigjet me transformim dhe shërim. A e gjykoni gjendjen tuaj, apo gjendjen e një miku apo njeriu të dashur, aq ekstreme saqë askush nuk mund të bëjë më asgjë? Jezusi mundet. — Fred Van Dyke

Ndërsa luteni, i kërkoni Perëndisë t’ju shërojë dhe restaurojë, juve dhe këdo që njihni që po lufton me të tilla gjëra.

#fjalëteshpresës#kishashqiptare#ungjillorëtshqiptare#meditime#app#ios#android

web-woh-6-prill

6 Prill

Lexoni nga Mateu 8:16-17; Isaia 53

Një profeci e përmbushur

Dhe, me fjalën, i dëboi frymërat dhe i shëroi të gjithë të sëmurët. (v. 16)

Për t’i kuptuar plotësisht mrekullitë e Jezusit, duhet të shkojmë përtej një ritregimi të thjeshtë të ngjarjeve që ndodhën. Me kryerjen e mrekullive, Jezusi ishte duke përmbushur fjalën e Isaias, profetit të Perëndisë.

Shumë përpara lindjes së Jezusit, Isaia i tha popullit të Perëndisë se mosbindja e tyre ndaj Perëndisë, adhurimi që ata u bënin idhujve dhe padrejtësia që kryenin ndaj të varfërve ishin shkelje të besëlidhjes që kishin lidhur me të, pra, për t’i sjellë ata në një tokë të mirë ku ai do të ishte Perëndia i tyre dhe ata do të ishin populli i tij (Eks. 6:7). Pasoja e mosbindjes së tyre do të ishte dëbimi dhe mërgimi në Babiloni, një komb pagan, ku do të jetonin si skllevër dhe jo si populli i lirë që Perëndia kishte shpëtuar për veten e tij (Jer. 20:1-5). Ai mërgim ishte një disiplinim i tmerrshëm, por me dashuri. Në fund, Perëndia i ktheu ata në tokën e tyre (Jer. 30, Ezd. 1), por ama kjo ishte vetëm gjysma e zgjidhjes. Kush do ta largonte mëkatin e Izraelit? Isaia e plotësoi profetizimin e tij me një zgjidhje që ata nuk e kishin imagjinuar. Një shërbëtor i përvuajtur do të vinte tek ata, do të largonte mëkatet e tyre dhe do t’i mbartte vetë ato.

Në leximin tonë për sot, shohim fuqinë e asaj profecie, dhe besnikërinë e Perëndisë, që na tregojnë se mrekullitë e Jezusit ishin fillimet e asaj përmbushjeje, që u plotësuan në kryq. Profecia e restaurimit është e përmbushur nga mrekullia e vuajtjes. Restaurimi i çdo personi që largohet nga mëkati dhe beson është i përsosur në sakrificën e Jezu Krishtit. — Fred Van Dyke

Ndërsa luteni, falënderoni Perëndinë që e ka mbajtur fjalën e tij, dhe për vuajtjen që ai duroi në Krishtin për të përsosur restaurimin tuaj tek ai.

#fjalëteshpresës #kishashqiptare #ungjillorëtshqiptare #meditime #app #ios #android

web-woh-5-prill

5 Prill

Lexoni nga Mateu 8:5-13

Autoriteti qëndron në themel të pushtetit

Dhe kryeqindësi duke u përgjigjur i tha: “Zot, unë nuk jam i denjë që të hysh nën çatinë time; por thuaj vetëm një fjalë dhe shërbëtori im do të shërohet”. (v. 8)

Bibla e bën të qartë se Jezusi kreu mrekulli për shkak të pushtetit dhe autoritetit të tij. Nuk është thjesht edukimi në familje apo arsimimi teologjik që prodhon besim. Kryeqindësi romak nuk kishte asnjërën prej tyre. Besimi tek Jezusi është reagimi që ka dikush ndaj pushtetit dhe autoritetit të Jezusit, dhe kjo është ajo që shohim në leximin e sotëm.

Kryeqindësi ishte një ushtarak romak që e njihte mirë realitetin e autoritetit dhe si funksiononte ai. “I them dikujt: ‘Shko’, dhe ai shkon; dhe i them një tjetri: ‘Eja’, dhe ai vjen; dhe i them shërbëtorit tim: ‘Bëje këtë’, dhe ai e bën” (v. 9). Ai e kuptonte se pushteti nuk ka të bëjë me të qenit afër; autoriteti është pushtet. Nëse dikush ka pushtet dhe autoritet, mjafton të flasë dhe ajo kryhet.

Në këtë mrekulli, Perëndia na tregon se Jezusi nuk kishte nevojë të ishte i pranishëm për ta kryer një mrekulli. Ai i kryente mrekullitë për shkak se kishte autoritetin për ta bërë këtë. Mrekullitë janë deklarata të autoritetit të Jezusit mbi të gjitha gjërat.

Jezusi i mësoi dishepujt e tij, dhe na mësoi edhe neve, që të flasim në po këtë mënyrë që të mund të fillojmë të kemi po të njëjtin autoritet: “Por fjala juaj të jetë: Po, po; jo, jo; gjithçka më tepër vjen nga i ligu” (Mt. 5:37). Me ‘po’-në e parë biem dakord me mendje. Ndërsa me të dytën, përkushtohemi në besim. Zëre se është punë e kryer. Kuptoni dhe besoni në autoritetin e Jezusit, dhe do të zbuloni se zemra juaj do të rritet në besim, në fuqinë e tij. — Fred Van Dyke

Ndërsa luteni, falënderoni Perëndinë për autoritetin që ka mbi gjithçka.

#fjalëteshpresës #kishashqiptare #ungjillorëtshqiptare #meditime #app #ios #android

web-4-prill

4 Prill

Lexoni nga Mateu 8:1-4

Nga i papastër në i pastër

O Zot, po të duash, mund të më pastrosh. (v. 2)

A e dini se çfarë do të thotë të jesh i dëbuar, kur askush nuk dëshiron të jetë në shoqërinë tuaj, dhe të gjithë ju shmangin? Lebrosi që erdhi tek Jezusi ishte dikush që ishte i dëbuar nga të gjithë njerëzit. Dhe nuk ishte thjesht i sëmurë. Sipas ligjit të Moisiut, lebra e kthente personin në një burim dhe prani të vetë ndotjes (Lev. 14). Nëse një lebros sikur vetëm sa ta prekte dikë, ky i fundit do të bëhej gjithashtu i papastër.

Ajo që është e jashtëzakonshme në këtë histori nuk është thjesht fakti që Jezusi e shëroi këtë njeri, por pse dhe si e shëroi atë. Së pari, pse-ja. Ky njeri e dinte që Jezusi e kishte fuqinë për të shëruar. Por a donte t’ia dinte Jezusi? Deklarata e tij, “Po, dua” (v. 3) është një nga përgjigjet më të bukura në të gjithë Shkrimin. Perëndia do! Mirëpo fjalët e Jezusit u përmbushën nga veprimet e tij, dhe kjo është mënyra si. “Dhe Jezusi e shtriu dorën, e preku . . . Dhe menjëherë lebra e tij u pastrua” (v. 3). Sa pamje e bukur e veprës së Perëndisë. Në vend që lebrosi ta prekte Jezusin e ta bënte atë të papastër, Jezusi e prek lebrosin dhe e bën atë të pastër.

Perëndia nuk është i frikësuar nga sëmundjet apo mëkatet tona, dhe ai nuk mund të infektohet nga asnjëra prej tyre. Ai mund t’i prekë dhe t’i pastrojë ato. Ai pret që ju të shprehni besimin tek ai: “O Zot, po të duash, mund të më pastrosh” (v. 2). Perëndia do. — Fred Van Dyke

Ndërsa luteni, i thoni Perëndisë se doni të pastroheni, dhe ejani tek Ai për t’u pastruar. Perëndia nuk ka frikë t’ju prekë.

#fjalëteshpresës#kishashqiptare#ungjillorëtshqiptare#meditime#app#ios#android