Dashuria e Perëndisë Është e Përjetshme

Dita 82 | Lexoni nga Psalmi 103:1-18

Por mirësia e Zotit vazhdon nga përjetësia në përjetësi për ata që kanë frikë prej tij. (v.17)

Ky është një nga ato vargje të mëdha thelbësor të Biblës, vargje që vërtiten mbi fjalën por nga errësira në dritë, nga vdekja në jetë. “Sepse paga e mëkatit është vdekja, por dhuntia e Perëndisë është jeta e përjetshme në Krishtin Jezu, Zotin tonë” (Rom. 6:23). “Dhe ju ishit të vdekur në… faje dhe mëkate… .Por Perëndia… na bëri të gjallë bashkë me Krishtin” (Ef. 2:1-5).

Psalmisti sapo ka medituar mbi faktin prekës të vdekshmërisë njerëzore. “Sa për njeriun, ditët e tij janë si bari” (Ps. 103:15). Shumë e vërtetë. “Por dashuria e qëndrueshme e ZOTIT është nga përjetësia në përjetësi mbi ata që e druajnë” (v. 17). Dhe nëse mirëdashja e Perëndisë është e përjetshme, atëherë edhe ne jemi të tillë. Në fund të fundit, Ai është mirëdashës ndaj popullit të tij! “Ai nuk është Perëndi i të vdekurve, por i të gjallëve,” siç vuri në dukje Jezusi (Mt. 22:32).

Mirëdashja, mëshira, falja, dhembshuria e Perëndisë — gjithçka është falas, gjithçka është për të gjithë… mundësisht. Vini re se kjo është hera e tretë që Psalmi 103 përdor shprehjen e qartë ata që e druajnë. Përgjigjja jonë ndaj bekimeve të Perëndisë ka rëndësi. Diçka kërkohet nga ne. Ajo diçka është ajo që Dhjata e Vjetër e quan druajtja e Zotit (fear of the Lord). Është një përgjigje e plotë, që kombinon dashurinë dhe habinë, përulësinë dhe çudinë, mirënjohjen dhe bindjen. “Miqësia e ZOTIT u tregohet atyre që kanë frikë prej tij” (Ps. 25:14). — David Bast

Ndërsa luteni, kërkojini Perëndisë t’ju ndihmojë t’i përgjigjeni Atij me druajtjen e Zotit (Ps. 34:9).