Erasti, arkëtari i qytetit

Dita 37 | Lexoni nga Romakëve 16:21-23; 1 e Korintasve 1:26-27

Erasti, arkëtari i qytetit, dhe vëlla Kuarti, ju dërgojnë të fala. (Rom. 16:23)

Kur jam duke komunikuar me dikë, e kap veten që nuk duhet të supozoj se të tjerët janë njësoj si unë. Kjo më ka ndihmuar të jem një dëgjues më i mirë. Pyes veten nëse kjo do të ketë qenë një aftësi e rëndësishme në kishën romakë, e cila ishte e përbërë nga njerëz që vinin nga shumë sfonde të ndryshme.

Sot ne mësojmë që “Erasti, arkëtari i qytetit”, dërgonte të fala (Rom. 16:23). Një mbishkrim në latinisht, i gjendur në Korint, thotë: “Erasti e shtroi këtë trotuar me shpenzimet e veta, si vlerësim ndaj caktimit të tij në detyrë si [një zyrtar i zgjedhur për punët publike]”. Për një farë kohe, historianët dolën në përfundimin se të krishterët e parë ishin të gjithë njerëz që vinin nga fundi i shoqërisë. Fjalët e Palit na vijnë ndërmend, që thotë, “ndër ju ka … jo shumë të fuqishëm, jo shumë fisnikë” (1 Kor. 1:26). Anëtarësia e kishës romake përfshinte familjen që i përkiste Aristobalit (16:10) dhe familjen që i përkiste Narkisit (v. 11), të cilët me shumë gjasa ishin skllevër. Megjithatë, përfshirja këtu e përshëndetjes nga ana e Erastit sugjeron se kisha e hershme përfshinte gjithashtu edhe njerëz që kishin njohje të shumta dhe që kishin para. Prishila dhe Akuila ishin punues tendash nga shtresa e mesme.

Përgjatë javës së fundit kemi studiuar anëtarësinë e kishës në Romë, dhe kemi parë që larmia e anëtarëve të saj i dha formë kishave shtëpi. Brenda kësaj larmie dhe diversiteti, dëshira e Palit ishte për unitet. Sot, duke pranuar që besimtarët nuk janë të gjithë njësoj, ne duhet të luftojmë për të pasur unitet brenda larmisë që kemi. — Kent Fry

Ndërsa luteni, falënderoni për larminë e pasur të trupit të Krishtit.