Fjalët e Shpresës

Drejtësia si lulëzim

Fri, 07 Aug 2026 08:20:40 +0000

Dita 38 | Lexoni nga Isaia 58:1-14

Ti do të jesh si një kopsht i ujitur dhe si një burim uji, ujërat e të cilit nuk shterojnë. (v. 11)

Në kulturën perëndimore, ne priremi ta mendojmë idenë e të qenit të lulëzuar si një përpjekje individuale. Ky nocion ka depërtuar në të gjitha fushat e kulturës, përfshirë edhe kishën. Më parë unë e mendoja lulëzimin në besimin tim si një akt “solo”, derisa u martova me një pastor. Duke u afruar më shumë me komunitetin tonë të kishës dhe duke parë nga afër mënyrat se si e kemi mbështetur njëri-tjetrin gjatë periudhave të vështira dhe festive të jetës, unë kam arritur ta kuptoj lulëzimin si një realitet që ndodh më shumë bashkërisht, sesa vetëm.

Pasazhi ynë për sot e çon një hap më tej lulëzimin e përbashkët. Tek Isaia 58, Perëndia shpall se lulëzimi i popullit të tij është i kushtëzuar nga lulëzimi i atyre që janë më të dobët ndër ta (v. 6). Perëndia, përmes profetit Isaia, e qorton popullin e tij që adhurimin që shpalos e ka bërë për vetveten, ndërkohë që neglizhon ata që janë në nevojë (v. 7). Lulëzimi individual në kurriz të mirëqenies së përbashkët është një rrugë fetare pa krye që nuk premton rritje shpirtërore. Por në vend të kësaj, Perëndia i fton izraelitët ta adhurojnë atë me gjithë jetën e tyre, pra, edhe duke përfshirë se ku i investojnë paratë, kohën dhe burimet e tyre.

Kur prioriteti ynë është drejtësia për të gjithë, atëherë rezultati nuk është as më pak e as më shumë sesa ripërtëritja e Edenit. Ne nuk mund të bëhemi një kopsht i ujitur mirë, burimet e të cilit nuk shterojnë kurrë, në kurriz të lirisë apo të mirëqenies së dikujt tjetër. Ajo që duhet për të lulëzuar me të vërtetë, në nivelin komunitar, është që dheu ynë të jetë drejtësia. Ky pasazh na fton të marrim parasysh: A po lulëzojmë në kurriz të një tjetri? Nëse po, a po lulëzojmë realisht? — Katelyn J. Dixon

Ndërsa luteni, i kërkoni Perëndisë t’ju tregojë nëse ka ndonjë fushë në jetën tuaj ku prioritet ka marrë rehatia në kurriz të drejtësisë.

The post Drejtësia si lulëzim first appeared on Fjalët e Shpresës.

Të lulëzojmë si pemët

Fri, 07 Aug 2026 08:17:55 +0000

Dita 37 | Lexoni nga Psalmi 92:5-15

I drejti do të lulëzojë si palma. (v. 12)

Nëse keni provuar ndonjëherë të mbillni një farë dhe ta rrisni atë bimë, atëherë e dini se ekziston një përbërës kyç mbi të cilin nuk keni kontroll, që është koha. Pavarësisht se sa shpesh e kontrolloni tokën për filiza të vegjël jeshilë, transformimi nëntokësor që i duhet një fare që të mbijë është i ndryshëm për çdo lloj fare dhe bime. Ajo ka nevojë për aq kohë sa ka nevojë.

Njësoj si me farat dhe bimët, po kështu duhet kohë që Perëndia të zhvillojë tek ne llojin e karakterit që na duhet për të lulëzuar. Ai i njeh kushtet e duhura në të cilat lulëzojmë më mirë. Autori i Psalmit 92 e krahason barin e të pabesëve (v. 7), i cili rritet me shpejtësi, me rritjen e gjatë dhe të rrënjosur thellë të palmës dhe të kedrit (v. 12), e cila përfaqëson jetën me drejtësi. Ne nuk i shkojmë nga pas drejtësisë me qëllim që të fitojmë të drejtën për të lulëzuar, por sepse jemi njerëz që kemi një dëshirë të zjarrtë të rritemi gjithnjë e më shumë sipas shëmbëlltyrës dhe ngjashmërisë së Perëndisë. Lulëzimi është rezultat i jetesës me drejtësi, dhe jo pika e nisjes.

Kushtet më të mira për të lulëzuar krijohen kur jemi të mbjellë në shtëpinë e Perëndisë dhe kur jemi të harlisur në praninë e Perëndisë. Edhe pse duhet kohë dhe besim, nxitja për ne është që të qëndrojmë me durim në praninë e Zotit, në mënyrë që të lulëzojmë si një pemë nën kujdesin e Perëndisë. Ata që e bëjnë këtë do të “japin fryte edhe në pleqëri, do të jenë të lulëzuar dhe të blertë” (v. 14). Ndërsa rritemi në Perëndinë, ne mund të kemi siguri, duke e ditur se ai është gjithmonë duke punuar brenda tokës së jetës sonë. — Katelyn J. Dixon

Ndërsa luteni, i kërkoni Perëndisë t’ju tregojë frytin që po kultivohet brenda jush në këtë stinë të jetës.

The post Të lulëzojmë si pemët first appeared on Fjalët e Shpresës.

Liri për të lulëzuar

Fri, 07 Aug 2026 08:15:54 +0000

Dita 36 | Lexoni nga Levitiku 26:3-13

E kam thyer zgjedhën tuaj dhe kam bërë që të ecni me kokën lart. (v. 13)

Si një person që lufton me depresionin, ka ditë kur ndihem më shumë sikur po rropatem sesa po lulëzoj. Në ato ditë kam vërtetë nevojë të rifreskohem duke kërkuar dhe duke marrë vizionin dhe qëllimin që Perëndia ka për jetën time. Nëse kam vështirësi ta ndjej Perëndinë në të tashmen, ajo që më ndihmon është të kujtoj çlirimin e Perëndisë në të kaluarën. Kurdoherë që e kthej kokën pas dhe shoh jetën time, mbaj mend që Perëndia ynë është një Perëndi i qëllimit, pra, ne çlirohemi gjithmonë nga një realitet për një qëllim të ri.

Udhëzimet që Perëndia i jep Moisiut në malin Sinai vijnë pasi Perëndia i ka çliruar izraelitët nga robëria në Egjipt; ligji që ai i jep Moisiut mishëron qëllimin plot dashuri që Perëndia ka për izraelitët pasi të kenë arritur më në fund në tokën e premtuar. Perëndia përshkruan për Moisiun dhe izraelitët, të cilët janë të lodhur nga ecejaket, një pamje të freskët të një populli, një toke dhe një jetese të frytshme. Kjo është një pamje e bollëkut, lirisë dhe plotësisë, e cila është e lidhur ngushtë me bindjen me besnikëri ndaj parimeve të Perëndisë.

Në mes të rraskapitjes sonë dhe endjeve pa fund, Perëndia është besnik dhe na kujton vizionin e tij për ne që të lulëzojmë. Që prej Adamit tek Noeu, e nga Jozefi tek Moisiu, Perëndia e fton popullin e tij që të lulëzojë brenda besëlidhjes me të. Dhe kjo është e rrënjosur në bindjen ndaj besëlidhjes, pra, asaj bindjeje që në fund të fundit është për të mirën tonë dhe për lavdinë e Perëndisë. Gjatë ditëve të vështira, ne mbajmë mend këtë: Ne jemi fëmijët e dashur të Perëndisë, të çliruar nga robëria e mëkatit dhe vdekjes për plotësinë e jetës bashkë me të. — Katelyn J. Dixon

Ndërsa luteni, jini mirënjohës për atë nga e cila ju ka çliruar Perëndia, dhe kërkoni vizionin që ai ka për lulëzimin tuaj.

The post Liri për të lulëzuar first appeared on Fjalët e Shpresës.

Të lulëzojmë në vuajtje

Fri, 07 Aug 2026 08:12:45 +0000

Dita 35 | Lexoni nga Zanafilla 41:41-52

Perëndia më ka bërë frytdhënës në vendin e pikëllimit tim. (v. 52)

A është e mundur që të lulëzojmë nën përkujdesjen e Perëndisë, edhe në ato stinë ku ka vuajtje të mëdha? Pikërisht këtë pyetje bëra edhe unë në një stinë të vështirë të martesës sime. Shpresa dukej e largët, dhe zgjidhjet të ngadalta. E megjithatë, ekzistonte një ndjesi unike gjatë asaj stine vuajtjeje, në të cilën e ndjeva praninë e Perëndisë më afër se kurrë në dhimbjen dhe pikëllimin tim.
I tradhtuar dhe i shitur për skllav nga vetë familja e tij, Jozefi u katandis nga biri i preferuar i Jakobit në të burgosurin e faraonit të akuzuar me pa të drejtë. Mirëpo Perëndia nuk e harroi Jozefin, dhe as nuk e la atë në vuajtjen e tij. Pas disa viteve në burg, vetë faroni e thirri Jozefin në pallatin e tij për të interpretuar ëndrrën trazuese të faraonit. Perëndia i dha Jozefit dhuntinë e interpretimit të ëndrrave, në mënyrë që faraoni ta shpërblente Jozefin duke i dhënë atij gjysmën e mbretërisë. Po kështu, nën kujdesin e Jozefit, edhe vendi i Egjiptit dhe populli i tij lulëzuan, madje edhe gjatë stinës së zisë së bukës.

Por çfarë do të thotë të lulëzojmë, madje edhe atëherë kur duket sikur kemi humbur gjithçka? Në historinë e Jozefit, ne shohim që Perëndia na jep gjithçka që na duhet për të lulëzuar edhe në stinët e bollëkut edhe në stinët e zisë së bukës. Qoftë në ngushëllim qoftë në shkatërrim, është pikërisht prania dhe favori i Perëndisë që na aftësojnë të ecim besnikërisht me të. Edhe pse mund të duket e çuditshme, shpeshherë ajo tokë e shkretë e stinëve të dhimbshme është pikërisht dheu që Perëndia përdor për të mbjellë farat e lulëzimit. — Katelyn J. Dixon

Ndërsa luteni, i kërkoni Perëndisë t’ju tregojë se si ka qenë ai me ju në stinën e vuajtjes.

The post Të lulëzojmë në vuajtje first appeared on Fjalët e Shpresës.

Një shans i dytë për të lulëzuar

Fri, 07 Aug 2026 08:10:25 +0000

Dita 34 | Lexoni nga Zanafilla 9:1-11

Qofshi frytdhënës, shumëzohuni dhe mbushni tokën. (v. 1)

A e keni përjetuar ndonjëherë gëzimin, por edhe lehtësimin, kur ju jepet një shans i dytë? Në mënyrë paradoksale, shpeshherë ka po aq kënaqësi për personin që jep hir sa edhe për atë që merr hir. Pyes veten nëse kënaqësia që ne kemi kur japim një shans të dytë është vetëm një shije e vogël e gëzimit që ndjen Perëndia kur fal bijtë dhe bijat e tij dhe kur i sjellë në një marrëdhënie të ripërtërirë me të.

Leximi i sotëm nga Bibla është historia e një shansi të dytë për të lulëzuar, pra, një histori që vjen pasi Adami dhe Eva u dëbuan nga Edeni. Në këtë histori, krijimi nuk po lulëzonte sipas asaj që kishte për qëllim Perëndia. Përmes një përmbytjeje të madhe ai e pastroi tokën nga mëkati dhe dhuna që ishte grumbulluar që prej rënies në mëkat. Dhe me një vepër të hirshme, Perëndia shpëtoi Noeun dhe familjen e tij, së bashku me një shumicë kafshësh. Mbas shumë e shumë ditësh në arkë (rreth një viti në total), Noeu dhe familja e tij qëndruan në tokë të thatë. Dhe aty Perëndia ripërtëriu besëlidhjen e tij me Noeun dhe familjen e tij dhe me çdo krijesë që ishte bashkë me ta, një besëlidhje kjo që i bënte jehonë ftesës për të lulëzuar që iu bë Adamit dhe Evës.

Një gjë që na tregon përmbytja, në lidhje me karakterin e Perëndisë, është përkushtimi i tij për të parë që njerëzit të lulëzojnë, në atë lloj mënyre që i lë vend jetesës me drejtësi. Noeu dëshiroi më shumë drejtësinë e Perëndisë sesa jetesën e paperëndishme që kishte përqafuar kultura e asaj kohe. A do e pranojmë ne, në jetën tonë, ftesën nga ana e Perëndisë për të lulëzuar dhe për të jetuar me drejtësi? — Katelyn J. Dixon

Ndërsa luteni, e ftoni Perëndinë në atë pjesë të jetës suaj, e cila ka nevojë për një fillim të ri.

The post Një shans i dytë për të lulëzuar first appeared on Fjalët e Shpresës.

Të krijuar për të lulëzuar

Fri, 07 Aug 2026 08:08:33 +0000

Dita 33 | Lexoni nga Zanafilla 2:8-18

Në mes të kopshtit gjendej edhe pema e jetës. (v. 9)

Shpesh unë pyes veten se si do të ishte jeta nëse Adami dhe Eva nuk do të kishin ngrënë frytin e pemës së njohjes të së mirës dhe të së keqes. Leximi për sot nga Zanafilla na tregon se Perëndia u kishte dhënë gjithçka Adamit dhe Evës që ata t’ia dilnin mbanë. Krijuesi i tyre i mbolli ata në një kopsht, u dha punë domethënëse për të administruar dhe kultivuar ambientin e tyre dhe i bekoi me një bashkësi të papenguar me veten e tij dhe me njëri-tjetrin. Çfarë deshën ata më shumë?

E megjithatë, i njëjti mashtrim shpeshherë na fut edhe neve në kurth: pra, që Perëndia po u mbante sekrete atyre. Gjarpri në kopsht ua mbushi mendjen duke i gënjyer se pavarësia do t’i bënte ata të lulëzonin, dhe ata e hëngrën atë gënjeshtër (Zan. 3:1-13). Dy pemët që janë në pasazhin tonë sot janë një tablo e bukur e zemrës që Perëndia ka në lidhje me lulëzimin që duhet të ketë i gjithë krijimi. Ato përfaqësojnë kufijtë plot dashuri që Perëndia vendosi, në mënyrë që ne të lulëzojmë. Edhe pse u krijuam sipas shëmbëlltyrës së Perëndisë, përpjekja për t’u bërë “si Perëndia” (3:5) është një barrë e pamundur për t’u mbartur.

Është e rëndësishme të mbajmë mend se edhe pse Adami dhe Eva mëkatuan, kjo nuk e ndryshon qëllimin e parë që kishte Perëndia: që ne u krijuam për të lulëzuar. Dhe pavarësisht se jemi njerëz që jetojmë jashtë Edenit, jeta dhe vdekja e Jezusit na tregojnë se Perëndia ka pasur gjithnjë për qëllim që të na rikthente aty ku do të ishim të rrënjosur thellë dhe frytdhënës, duke jetuar në një bashkësi të papenguar me të dhe njëri-tjetrin. — Katelyn J. Dixon

Ndërsa luteni, falënderoni Jezusin që ka bërë të mundur që ne të lulëzojmë duke dhënë jetën e tij mbi drurin e Kalvarit.

The post Të krijuar për të lulëzuar first appeared on Fjalët e Shpresës.

Të lulëzojmë sipas mbretërisë

Fri, 07 Aug 2026 08:05:13 +0000

Dita 32 | Lexoni nga Psalmi 1

Ai do të jetë si një dru i mbjellë përgjatë brigjeve të ujit. (v. 3)

Shpesh tabloja që unë kam për suksesin është e vogël dhe materialiste, e informuar më së shumti nga kultura laike sesa nga Bibla. Bota jonë është plot e përplot me mesazhe të padukshme dhe jo edhe aq të padukshme të cilat na tregojnë se ç’pamje duhet të ketë suksesi ynë. Dallimi i zërit si shushuritje e ëmbël i Perëndisë mund të jetë pështjellues në mesin e vorbullës së madhe të komunikimit materialist të konsumit që dominon botën në të cilën jetojmë.

Për ata që kanë sy për të parë dhe veshë për të dëgjuar, Bibla u ofron një pamje alternative rreth të qenit të suksesshëm apo të qenit të lulëzuar. Psalmi 1 na bën një përshkrim të bukur të asaj se si duhet të duket një person që lulëzon: dikush që qëndron në praninë e Perëndisë, është i rrënjosur thellë në Fjalën e Perëndisë dhe prodhon rregullisht frytin e jetesës me drejtësi. Ashtu si një pemë e shëndetshme, edhe ne jemi krijuar për të jetuar si një popull i rrënjosur thellë, i mbjellë mirë përgjatë brigjeve të ujit të gjallë, reagues ndaj thirrjes së Frymës së Shenjtë dhe të japim fryt në stinën e duhur.

Shpeshherë mbretëria e Perëndisë është quajtur edhe mbretëria me kokëposhtë, në të cilën vlerat laike janë përmbysur plotësisht nga vlerat qiellore. Megjithatë mund të jetë e vështirë të dallojmë se si të jetojmë edhe në këtë botë por edhe në mbretërinë e Perëndisë që është tashmë këtu por ende nuk ka mbërritur. Përgjatë dy javëve në vazhdim do të shohim nga afër atë që thotë Bibla në lidhje lulëzimin tonë si njerëz dhe se si e portretizon ajo një jetë të lulëzuar këtu edhe tani edhe ndërsa jemi duke pritur jetën që do të vijë, pra, lulëzimin tonë përfundimtar dhe të përjetshëm ku ne do të jetojmë dhe mbretërojmë përjetë me Perëndinë. — Katelyn J. Dixon

Ndërsa luteni, i kërkoni Perëndisë t’ju japë një pamje të freskët se si duket lulëzimi në stinën tuaj aktuale të jetës.

The post Të lulëzojmë sipas mbretërisë first appeared on Fjalët e Shpresës.

Uji dhe gjaku

Fri, 31 Jul 2026 09:24:29 +0000

Dita 31 | Lexoni nga 1 e Gjonit 5:6-8

Ky është ai që erdhi përmes ujit e gjakut, Jezus Krishti. (v. 6)

Ai që erdhi përmes ujit. Pagëzimi. Ai që erdhi përmes gjakut. Kryqëzimi. Gjoni na kujton se Jezusi, erdhi jo vetëm përmes ujit të pagëzimit, por edhe përmes gjakut të kryqit. Pra, uji dhe gjaku. Po kështu Gjoni (Gjo. 19:34) na kujton se gjatë kryqëzimit, një prej ushtarëve romakë, shpoi me shtizë brinjën e Jezusit dhe menjëherë që aty doli gjak dhe ujë, si një provë që tregonte se Jezusi kishte vdekur me të vërtetë, dhe se kishte me të vërtetë natyrë njerëzore.

Ne shpesh biem në tundimin për ta harruar kryqin. Në fund të fundit, nuk është diçka shumë e këndshme për t’u kujtuar. Meqenëse kryqi është një formë torturuese e ekzekutimit njerëzor, askush nuk do ta zgjidhte si simbolin kryesor të besimit. Por ja që ai gjendet, në kishat tona, në artin tonë, në bizhuteritë tona si ekuivalenti i lashtë i karriges elektrike.

Dhe po kështu priremi ndonjëherë të harrojmë edhe pagëzimin. Problemi nuk është aq tek veprimi, sesa tek ajo që nënkuptohet: Tani jam anëtar i këtij komuniteti njerëzish që nuk janë gjithmonë të këndshëm, e që shpesh jeta e tyre është e çoroditur. Por aty është kisha, kjo bashkësi njerëzish që mundohen të ndjekin Jezusin, përmes hirit të Perëndisë.

Edhe ne erdhëm para Zotit përmes ujit dhe gjakut dhe, të dyja këto, janë nën hirin e Perëndisë. — Steven Bouma-Prediger

Ndërsa luteni, falënderoni Perëndinë për ujin e pagëzimit dhe gjakun e Jezusit, dhe pranoni varësinë tuaj tek Perëndia.

The post Uji dhe gjaku first appeared on Fjalët e Shpresës.

Uji është më i trashë se gjaku

Thu, 30 Jul 2026 06:47:07 +0000

Dita 30 | Lexoni nga Veprat e Apostujve 8:26-40

Ja uji! Çfarë më pengon të pagëzohem? (v. 36)

Ministri i Thesarit të Etiopisë, po kthehej në shtëpi pas një udhëtimi në një kryeqytet të huaj, kësaj here jo për të folur për financat, por për të marrë pjesë në adhurim. Ai kishte udhëtuar deri në Jerusalem në një pelegrinazh në kërkim të urtësisë frymërore, dhe gjatë kthimit, po lexonte një dorëshkrim të profetit Isaia, kur papritur një i panjohur iu afrua karrocës së tij. Ky djalosh, me emrin Filip, e pyeti etiopasin nëse i kuptonte ato që po lexonte. Ai u përgjigj: “Jo”, dhe e ftoi Filipin që të ulej bashkë me të e ta ndihmonte për të kuptuar tekstin. Pjesa nga Isaia 53:7-8, shërbeu si fillesë për Filipin që t’i shpallte Lajmin e Mirë të Jezusit, se si Jezusi, ishte dorëzuar si një qengj, në mënyrë të padrejtë drejt vdekjes.

Sapo dalloi një vend me ujë, ministri i thesarit, i bëri këtë pyetje Filipit: “Çfarë më pengon të pagëzohem?”. Me fjalë të tjera, a mund të përfshihen në komunitetin tuaj njerëz si puna ime; pra një johebre, një eunuk, një njeri i “papastër”, apo jo? Përgjigja e Filipit kuptohet më së miri prej sjelljes së tij. Ai zbret nga karroca dhe bashkë me burrin i afrohet ujit, më pas e pagëzon atë, duke e pranuar kështu në komunitetin e ndjekësve të Jezusit. Me këtë veprim Filipi shpall se uji është më i trashë se gjaku. Uji i pagëzimit të krishterë nuk merr parasysh as origjinën etnike, as racën, as gjininë dhe asnjë shënjues tjetër të natyrës njerëzore. —Steven Bouma-Prediger

Ndërsa luteni, i kërkoni Perëndisë t’ju kujtojë se identiteti juaj i vërtetë gjendet në Krishtin.

The post Uji është më i trashë se gjaku first appeared on Fjalët e Shpresës.

Uji i jetës

Thu, 30 Jul 2026 06:44:53 +0000

Dita 29 | Lexoni nga Gjoni 7:37-44

Nëse dikush ka etje le të vijë tek unë e të pijë. (v. 37)

Ishte koha e Festës judease të Kasolleve. Për shtatë ditë, uji transportohej në shtamba të arta prej pellgut të Siloamit tek Tempulli. Kjo shërbente si kujtesë e ujit që doli nga shkëmbi në shkretëtirë, kur Moisiu e goditi atë me shkopin e tij. (Num. 20:2-13) Po kështu, ky ritual shërbente si simboli i shpresës për Mesian e ardhshëm. (Isa. 12:3) Uji, ikonë e së shkuarës dhe së ardhmes. Uji, simbol i përkujtimit dhe shpresës.

Pikërisht ditën e fundit të kësaj feste të madhe, u shfaq Jezusi. Ai e kishte zakon të shfaqej në ngjarje si këto për të ndryshuar plotësisht gjithçka. Jezusi thirri duke thënë: “Nëse dikush ka etje, le të vijë tek unë e të pijë, ai që beson në mua le të pijë.” Ndonëse uji luante tashmë një rol të rëndësishëm në Festën e Kasolleve, Jezusi e rrit domethënien e tij duke bërë një pohim të çuditshëm: “Unë jam uji i jetës.” Sikurse e pohon haptazi te ungjilli sipas Gjonit në shtatë tiparet e tij “Unë jam”: (Buka e jetës; Drita e botës; Dera; Bariu i mirë; Ringjallja dhe Jeta; Rruga, e Vërteta dhe Jeta; Vreshti i vërtetë), Jezusi në mënyrë jo të drejtpërdrejtë, jep një tjetër tipar të vetes ku thotë “Unë jam”.

Pa ujin, po kështu edhe pa Jezusin, ne nuk mund të jetojmë dot! — Steven Bouma-Prediger

Ndërsa luteni, pranoni Jezusin, Ujin e Jetës, dhe jetën me bollëk që ai ofron.

The post Uji i jetës first appeared on Fjalët e Shpresës.