Kur qielli u hap

Dita 34 | Lexoni nga: Veprat e Apostujve 2:1-13

“Dhe befas nga qielli erdhi një ushtimë, si ajo e një ere që fryn furishëm,…” (v. 2)

Ju ftoj që të vini me mua në Jerusalem për kremtimin e ditës së Rëshajave, festivali i lashtë jude që kremton dhënien e Ligjit dhe mbledhjen e të korrave të drithit. Nuk ka gjë më festive dhe nëpër rrugët e Jeruzalemit dhe tempull nuk do të gjeni kurrë më aq shumë njerëz. Flavio Josefi, një historian i njohur jude, thotë se gjatë kësaj ngjarje të përvitshme në qytetin e shenjtë kishte më shumë se një milion njerëz. Veprat e Apostujve 2 na tregon se aty kishte njerëz nga çdo komb nën qiell. Kjo nuk ishte si një festë me fqinjët, por ishte si sheshi “Times Square’ në qytetin e Nju Jorkut gjatë vigjiljes së Vitit të Ri.

Pikërisht në këtë çast, në shtëpinë ku ishin mbledhur dishepujt dhe po prisnin, një erë filloi të fryjë fuqishëm dhe gjuhë si prej zjarri u shfaqën dhe zunë vend mbi secilin prej tyre pa dallim. Të gjithë filluan të flisnin në gjuhë të tjera, që njerëzit përreth të dëgjonin Lajmin e mirë të Jezusit në gjuhën e vet. Kjo është ADN-ja e Kishës, është ADN-ja e çdo të krishteri. Ne nuk jemi një klub social me qëllimin për t’u kënaqur me njëri-tjetrin, por jemi një trup mbarëbotëror, qëllimi i vetëm i të cilit është që të dëshmojë për veprat, vdekjen dhe ringjalljen e Jezus Krishtit, derisa të gjithë të dëgjojnë që Jezusi është Zot.

Duke cituar Emil Brunner-in, Lesslie Newbigin, teologu dhe misionari i madh, ka thënë: “Kisha ekziston duke patur një mision, ashtu si zjarri ekziston për shkak të djegies.” Ai e mori këtë ide pikërisht nga ky pasazh dhe ne jemi thirrur të bëjmë të njëjtën gjë. — Tim Brown

Teksa luteni, kërkojini Perëndisë që të dërgojë Frymën e Shenjtë në ne!

#ZemraEPredikimit #TrupiIKrishtit #LajmiIMirë #MisioniKristian #FestaEPentekostit #Jeruzalemi #KishaNëVeprim #TimBrown #FjalëteShpresës #Meditime