Prandaj, Lavdëroni!

Dita 84 | Lexoni nga Psalmi 103:1-19; Psalmi 113

Lëvdoni, o shërbëtorë të Zotit, lëvdoni emrin e Zotit! (Ps. 113:1)

Liturgjia për Kungimin në traditën time kishtare përfshin falënderim, që përfundon me një deklaratë qëllimi: “Prandaj goja ime dhe zemra ime do të shpallin lavdinë e Zotit, nga ky çast e përgjithmonë.” Ky është një variant i Psalmit 113: “Qoftë i bekuar emri i ZOTIT tani dhe përjetë! Nga lindja e diellit deri në perëndim të tij u lëvdoftë emri i Zotit!” (v.2-3).

Kur psalmisti thotë se emri i Zotit duhet të lavdërohet nga lindja deri në perëndim të diellit, ai mund të mendojë në aspektin e kohës. Ne duhet t’i japim lavdi Perëndisë gjatë gjithë ditës. Apostulli na nxiti të “lutemi pa pushim” (1 Thes. 5:17). Epo, e njëjta gjë vlen për lavdërimin! “Emri” i Zotit na parashtron karakterin e tij; ne lavdërojmë Perëndinë për atë që Ai është. Dhe lavdërojmë Perëndinë edhe për atë që ka bërë për ne. Psalmisti këtu përdori emrin e besëlidhjes së Perëndisë — Jehova (përkthyer “ZOT”). Jehova është emri që Perëndia i zbuloi Izraelit kur i çliroi nga skllavëria. Kur besimtarët në Jezusin lavdërojnë emrin e Zotit, e bëjnë këtë duke ditur shumë më tepër për atë që Ai ka bërë për ne, sepse tani e dimë se emri i Zotit është Jezusi.

Më pëlqen të mendoj për këtë varg në këndvështrim hapësire. Kudo që të jesh, ti jeton diku mes vendit ku lind dielli dhe vendit ku perëndon. Perëndia është menduar të lavdërohet jo vetëm gjithmonë, por kudo. Kjo do të thotë edhe tek ty! — David Bast

Ndërsa luteni, lavdërojeni Zotin me fjalët e Psalmit 113.