Pranim dhe refuzim

Dita 57 | Lexoni nga Romakëve 10:14-21; Luka 15:25-32

Por jo të gjithë iu bindën ungjillit. (Rom. 10:16)

Vajza ime kishte në plan të shërbente si një mësuese praktikante në Angli, mirëpo viza e punës po i vonohej. Kur më në fund i erdhi, fiks përpara së të shkonte në aeroport, unë i thashë postierit: “Jam gati të të jap një përqafim tani!”.

Edhe Pali pati një gëzim të ngjashëm në lidhje me predikimin e lajmit të mirë të Jezu Krishtit për johebrenjtë. Pas një sekuence të fuqishme, Pali e mbyll me një citim nga profeti Isaia: “Sa të bukura janë këmbët e atyre që shpallin ungjillin!” (Rom. 10:15). Ky varg shërben si një ilustrim për gëzimin e pamasë që përjetuan johebrenjtë kur pranuan ungjillin. Megjithatë, Pali u tha këto fjalë plot çiltërsi judenjve që besonin tek Jezusi: “Jo të gjithë iu bindën ungjillit” (v. 16). Edhe pse disa judenj ishin bërë besimtarë të Jezu Mesias, shumica e tyre nuk ishin bërë të tillë. Izraeli ishte si ai vëllai i madh tek shëmbëlltyra e djalit plangprishës që tregoi Jezusi, i cili nuk arriti dot të hynte në gëzimin e festës (Lk. 15:25-32). Kjo gjë bëri që disa besimtarë judenj të pyesnin veten nëse Perëndia e kishte ndryshuar planin e tij të shpëtimit. Pali e kishte gati përgjigjen.

Ungjilli me të vërtetë ka shkuar në mbarë botën, mirëpo ashtu si predikimi i profetëve në Dhjatën e Vjetër, edhe fjala e Zotit nuk u besua (v. 19-21). Në planin e shpëtimit të Perëndisë kanë ekzistuar gjithmonë dy reagime apo përgjigje ndaj predikimit të ungjillit: pranimi ose refuzimi. Dhe e njëjta gjë është e vërtetë edhe sot. — Kent Fry

Ndërsa luteni, i kërkoni Perëndisë të hapë veshët e njerëzve për të dëgjuar lajmin e mirë dhe për t’u përgjigjur me gëzim.