Rruga për në shtëpi

Dita 60 | Lexoni nga Hebrenjve 10:11-23

“Duke pasur…liri të plotë për të hyrë në shenjtërore me anë të gjakut të Jezusit.” (v. 19)

Qëndrimi im i parë te një shok nuk shkoi sipas planit. Shoku që më ftoi jetonte në një shtëpi të madhe, me videlojëra, lodrat më të fundit dhe me televizor kabllor. Nata filloi mirë. Ne luajtëm me lodrat dhe me videolojërat dhe pamë një film. Por kur erdhi koha për të fjetur, një ndjesi e panjohur filloi të rritej në stomakun tim. Më mori malli për shtëpinë! Nëna e shokut i telefonoi babait dhe ai erdhi më mori.

Që pas rënies në mëkat, njerëzimi është ndarë nga shtëpia e tij e vërtetë. Ne jemi krijuar për praninë e Perëndisë në qiell, por qielli ishte i paarritshëm për ne. Në mëshirën e Tij, Perëndia i siguroi popullit të besëlidhjes tradita që i bënë ata të ndiheshin afër me Të. Por këto tradita i paraprinë një kohe kur nuk do të kishte më distancë mes qiellit dhe tokës. Gjatë shërbesës së Tij tokësore, Jezusi i ftoi dishepujt që ta ndiqnin atë për në shtëpi. Kur ata e pyetën: “Si mund ta njohim udhën?”, Jezusi iu përgjigj: “Unë jam udha…” (Gjo. 14:5-6). Jezusi nuk erdhi që të krijonte një udhë, por që të ishte udha. Autori i hebrenjve arsyeton se Jezusi i kryqëzuar është flijimi për t’i dhënë fund gjithë flijimeve. Dhe që Jezusi i ngjitur në qiell është Kryeprifti i Madh. Me anë të trupit të Tij të kryqëzuar dhe të ngjitur në qiell, Jezusi hapi një udhë të re “përmes velit” mes qiellit dhe tokës. Ne tani kemi një siguri të plotë. Sa herë që na merr malli për shtëpinë, ajo që duhet të bëjmë është t’i telefonojmë Jezusit. Qielli po dëgjon dhe po na pret. — Ben Van Arragon

Ndërsa luteni, përfytyrojeni Jezusin teksa krijon një udhë që ju të ktheheni në shtëpi.

#meditime #fjalëteshpresës