Shpëtimtari që vuan

Dita 10 | Lexoni nga Isaia 53:4-5

Për shkak të vurratave të tij ne jemi shëruar. (v. 5)

Kredoja e Apostujve, përmbledhja më e lashtë e besimit të krishterë, e përshkruan vetëm me një fjalë gjithë jetën tokësore të Jezusit, që nga lindja e Tij deri te vdekja: Ai vuajti. Kur Kredoja flet për vuajtjet e Jezusit, mbi të gjitha i referohet mundimeve të Tij, nga fjala “Passio”, fjala latinisht për “vuajtje”, që tregon mundimet e fundit që Jezusi duroi kur u ndëshkua, u torturua dhe u kryqëzua nga autoretitet në Jerusalem. Këto janë vuajtjet që Isaia i tregon në zemër të kapitullit 53. Në këto vargje të Dhiatës së Vjetër, shohim shumë qartë një portret jo të jetës, por të vdekjes së Jezusit të Nazaretit.

Në mundimet e Tij, Jezusi vuajti si fizikisht, ashtu edhe psikologjikisht, rrahjet, dhimbjet torturuese të kryqëzimit, braktisjen e miqve, talljen e turmës. Por vuajtjet më të mëdha dhe më të thella ishin ato shpirtërore. “Perëndia im, Perëndia im, përse më ke braktisur?” (Mt. 27:46; Psa. 22:1). Kur Jezusi i tha këto fjalë, Ai po shprehte më shumë sesa ndjenjat e Tij, apo po citonte fjalë nga Bibla. Ai po dëshmonte diçka që po ndodhte vërtet. Në një mënyrë misterioze përtej kuptueshmërisë tonë, përtej imagjinatës tonë, Perëndia e kishte braktisur Atë. Jezusi po përjetonte ferrin, mungesën e Perëndisë, si ndëshkim për mëkatin. Por Ai po paguante për mëkatet tona dhe jo për të Tijat. “Por ai u tejshpua për shkak të shkeljeve tona . . . ndëshkimi për të cilin kemi paqen është mbi të” (Isa. 53:5).

Ky është ungjilli sipas Isaias. — David Bast

Ndërsa luteni, reflektoni në qetësi dhe falënderoni Jezusin për vuajtjet e Tij.

#fjalëteshpresës#meditime#biblestudy#dita10