Taksat si bekim frymëror

Dita 49 | Lexoni nga Romakëve 13:1-7; Galatasve 1:13-14

Sepse prandaj paguani edhe tatimet. (Rom. 13:6)

Unë kam një koleg që thotë se 15 prilli (afati i fundit i deklarimit tatimor) është më i rëndësishëm për të sesa 4 korriku (dita e pavarësisë së SHBA-së), për shkak se tatimet bëjnë të mundur një shoqëri civile. Siç mund ta shohim në leximin për sot, edhe Pali kishte një ndjenjë të ngjashme me këtë.

Me shumë mundësi Pali po u drejtohej besimtarëve judenj që jetonin në Romë. Më herët ata ishin përzënë nga qyteti me urdhër të perandorit, dhe disa vite më vonë ishin lejuar të riktheheshin, dhe ata kishin shumë ankesa. Veç kësaj, në aspektin fetar, ata vinin nga një rrymë shumë e zellshme e traditës judease që dëshironte ta pastronte Izraelin nga ndikimet pagane (Num. 25:6-13). Sipas argumenteve të tyre, një ndjekës i Jezusit, me qëllim që të ruante shenjtërinë, nuk duhej të përzihej me Romën, përfshirë këtu mos pagimin e taksave. Pali e kuptonte traditën fanatike, sepse si një ish farise, edhe ai kishte qenë “i zellshëm për traditat e etërve të mi” (Gal. 1:14). Shtojmë këtu edhe faktin se në shekullin e parë qytetarët romakë kishin debate të zjarrta në lidhje me mbitaksimin. Por në kundërshtim me gjithë këtë, Pali argumenton se mospagimi i taksave dhe tatimeve përcillte një rezistencë të planifikuar dhe një tundim për t’u rebeluar, e cila mund t’i sillte një fatkeqësi komunitetit të krishterë. Dhe më e rëndësishmja, qeveria është e themeluar nga Perëndia dhe sjell rend për shoqërinë.

Kur mendoni për përgjegjësitë tuaja qytetare, përfshirë këtu pagimin e tatimeve, merrni në konsideratë të mirën që rrjedh nga pjesëmarrja dhe investimi me besnikëri në vendin tuaj, jo si një detyrë që e bëni me ngurrim, por si një bekim nga Perëndia. — Kent Fry

Ndërsa luteni, lutuni që politikanët tanë t’i përdorin me zgjuarsi taksat.