Të ndarë nga qielli

Dita 47 | Lexoni nga Zanafilla 3:8-24

Prandaj Zoti Perëndi e dëboi njeriun nga kopshti i Edenit. (v. 23)

Një teknikë disiplinimi e përdorur zakonisht nga prindërit e mësuesit është “pushimi”, ku një fëmijë i mosbindur ndahet përkohësisht nga pjesa tjetër e grupit. Pse është efikase kjo? Sepse ne jemi krijuar për bashkësi. Shumica prej nesh do të bënin gjithçka për të shmangur ndarjen.

Te Zanafilla 1 dhe 2, Perëndia krijoi “qiejt dhe tokën”. Një botë e përbërë nga dy dimensione që plotësojnë njëra-tjetrën. Perëndia i vendosi qeniet njerëzore në qendër të kësaj bote dhe deklaroi se ajo ishte “shumë e mirë” (Zan. 1:31). Ne patëm një bashkësi të përsosur me Perëndinë, njëri-tjetrin dhe me gjithë qiejt dhe tokën. Por kur ramë në mëkat, ne e shkëputëm veten nga Parajsa. Mëkati ynë vendosi një barrierë mes qiellit dhe tokës. Zanafilla 3 përshkruan Adamin dhe Evën të dëbuar nga Edeni dhe që u ndalohej të rihynin nga një shpatë flakëruese. Kjo shpjegon realitetin që ne, banorët e tokës, nuk mund të futemi me forcë në qiell. Qielli duhet të vijë te ne.

Në fund të Zanafillës 3, Zoti bën një premtim: pasardhja e gruas një ditë do të thyejë prangat e mëkatit mbi racën njerëzore dhe do të shkatërrojë barrierën mes qiellit dhe tokës. Kur ky bir, Jezusi, u shfaq, Ai vërtet e zhbëri fuqinë e mëkatit, vdekjes dhe ferrit. Vetë Ai u bë rruga përmes të cilës njerëzit e humbur në tokë të mund të rihynin në qiell. Përmes Jezusit ne “patëm, nëpërmjet besimit, hyrjen në këtë hir në të cilin qëndrojmë të patundur.” (Rom. 5:2). Qielli mund të arrihet. Ne që i përkasim Jezusit presim dhe punojmë për ripërtëritjen e parajsës tonë të humbur. — Ben Van Arragon

Ndërsa luteni, përlëvdoni Perëndinë për këmbënguljen e Tij për të ripërtërirë bashkimin e qiellit dhe tokës.

#Zanafilla #Bibla #FjalaePerëndisë #Parajsa #Mëkati #Shpëtimi #Jezusi #Ripërtëritja #Besimi #FjalëteShpresës