Të vëzhgojmë dhe të presim

Dita 91 — Lexoni nga: Psalmi 123

“Ja, ashtu si sytë e shërbëtorëve drejtohen te dora e zotërve të tyre dhe sytë e shërbëtores te dora e zonjës së saj, kështu sytë tona drejtohen te Zoti, Perëndia ynë derisa ai të ketë mëshirë për ne.” (v. 2)

Gjatë një banketi, shërbëtorët shihnin qëllimisht duart e zotërisë. Nëse zotëria bënte një lëvizje të lehtë me dorë, shërbëtori e kuptonte sinjalin dhe menjëherë zbatonte kërkesën e zotërisë. Këtë duam të themi me shprehjen “Shenja dhe thirrja” e zotërisë. Në mënyrë të ngjashme, dy sjellje që duhet të shoqërojnë lutjet tona janë vëzhgimi dhe pritja. Te Psalmi 123, vëmendja e shërbëtorit na tregon që të lutemi të përqendruar. Populli i Izraelit ngrinte sytë drejt Perëndisë në qiell, duke pritur që Ai të vepronte në emër të tyre dhe vëzhgonin sinjalet e Tij për të drejtuar veprimet e tyre.

Një nga emrat e Dhjatës së Vjetër për Perëndinë është “Jehovah Jireh”, që do të thotë “Perëndia, siguruesi ynë”. Kur jemi në nevojë, është Ai që mund t’i përmbushë këto nevoja. Populli i Izraelit u lut për paqe dhe çlirim nga përbuzja e kombeve krenare. Kjo ishte diçka që vetëm Perëndia mund t’ua jepte atyre, prandaj ata i thirrën Atij dhe u lutën për mëshirë.

Kur luteni, a e gjeni veten si duke vëzhguar, ashtu edhe duke pritur në Zotin? Ndërsa lutemi dhe presim, le të vëzhgojmë për “dorën e zotërisë” që të drejtojë veprimet tona. — Brad Haitsma

Ndërsa luteni, kërkojini Perëndisë që t’ju ndihmojë që të shihni drejt Tij me durim dhe vigjilencë.