Zot, më shpëto

“…po të keni besim dhe të mos dyshoni,… sikur t’i thoni këtij mali: “Hiqu andej dhe hidhu në det”, kjo do të ndodhë.” (v. 21)

Pjetri pati një besim të madh derisa i hoqi sytë nga Jezusi. “Por, duke parë erën e fortë, kishte frikë dhe pasi filloi të fundosej, bërtiti duke thënë: ”O Zot, shpëtomë!”. (Mat. 14:30) Me frikën e madhe erdhi dhe dyshimi dhe me dyshimin erdhi dhe ndjesia e tmerrshme e fundosjes.

A e humbi Pjetri shpëtimin e tij për shkak se dyshoi? Jo. “Dhe Jezusi ia zgjati menjëherë dorën, e zuri…” (v. 31). Sa herë që ne thërrasim: “Zot, më shpëto!”, edhe nëse jemi të mbushur me një dyshim të frikshëm, Jezusi do të përgjigjet.

Prandaj, sigurisht, besimi dhe dyshimi mund të jetojnë në të njëjtën zemër, por nuk është kjo ajo që Jezusi do. “O njeri besimpak, pse dyshove?” (v.31). Jezusi vazhdon ta dojë dhe ta shpëtojë një besimtar që dyshon, por kjo s’do të thotë se Ai e do dyshimin. Mendoni pak se çfarë i tha Jezusi Thomait dyshues: “…mos ji mosbesues, por besues” (Gjoni 20:27). Dhe mendoni pak për premtimin e pabesueshëm te Mateu 21:21: “…po të keni besim dhe të mos dyshoni,… sikur t’i thoni këtij mali…” Jakobi 1:5-8 na jep një tjetër premtim si ky.

Premtime të tilla na tregojnë se pse Jezusi nuk e do dyshimin. E bën besimin më të pakët, dhe sa më i pakët besimi juaj, aq më pak do të mund të merrni përfitimet e tanishme të shpëtimit tuaj. Besimi i pakët nuk mund të ecë mbi ujë, të lëvizë malet, apo të përvetësojë mençuri. Jezusi do që ne të ndalojmë së dyshuari, sepse dyshimi na pengon që të përjetojmë bekimet e shpëtimit këtu dhe tani. — Stan Mast

Ndërsa luteni, falënderoni Perëndinë për hirin më të madh se deti i fuqishëm i trazuar i dyshimit.

#fjalëteshpresës #meditime #newyear2025 #dita18